Samráðsleysi dómsmálaráðherra við ríkisstjórn varðandi rafvarnarvopn.
Frú forseti. Ég þakka fyrir þessa umræðu. Einhverjir hv. þingmenn hafa farið efnislega inn í málið sem ákvörðunin sem hér er til umræðu snerist um, þ.e. beitingu rafvarnarvopna, rafbyssa eða hvað hv. þingmenn vilja kalla það. Ég ætla ekki inn í þá efnislegu umræðu enda er það ekki efni þessarar sérstöku umræðu. Hins vegar vil ég segja, af því að hér var því haldið fram að þetta væri algengt, þá er ekki algengt að ráðherrar séu ósammála um það hvort málefni eigi erindi á borð ríkisstjórnar. Það er ekki svo og raunar er þetta eina dæmið sem ég hef a.m.k. upplifað sem forsætisráðherra í á sjötta ár þar sem mitt mat er ekki hið sama og fagráðherra. Því hafna ég að þetta sé algengt.
Hins vegar vil ég ítreka það sem ég áður sagði, að það er mikilvægt að við tökum ábendingar umboðsmanns til skoðunar. Það er þó ekki alveg einfalt hvernig við gerum það, því þegar matið er ólíkt milli ráðherra þá gerast þessir hlutir þannig að ákvörðun er tekin áður en færi gefst á að eiga samtal um það hvort viðkomandi ákvörðun eigi erindi inn á borð ríkisstjórnar eða ekki. Því er vandséð hvernig unnt er að koma alfarið í veg fyrir að mál verði ekki rædd með breytingum á reglum um starfshætti ríkisstjórnar, þar sem ábyrgðin liggur alltaf hjá hlutaðeigandi ráðherra hverju sinni.
Hér er gerð athugasemd við það sem hefur komið fram nokkrum sinnum í þessari umræðu, að ríkisstjórnin sé ekki fjölskipað stjórnvald. En það er einmitt ástæðan fyrir því að við sem sátum og ræddum stjórnarskrána hér á síðasta kjörtímabili, formenn flokka, ræddum það töluvert hvort ástæða væri til breytinga hvað þetta varðar. Við vorum sammála um að það myndi þýða meiri háttar breytingu og svo var ekki samstaða um hvort sú breyting væri æskileg og hvað hún myndi nákvæmlega þýða. En nákvæmlega vegna þess að þetta getur verið flókið í framkvæmd þá var þetta töluvert rætt.
Ef það væri svo að skýlaus krafa væri gerð um að allar reglugerðir færu fyrir ríkisstjórn þá væri það líka verulega mikil breyting, því auðvitað fela ekki allar reglugerðir í sér einhverja breytingu á stefnu eða mikilvæg stjórnarmálefni, það er alls ekki svo. Því væru það kannski allt of sterk viðbrögð við þessu. Þó að ég sé ekki komin með lausnina á málinu þá breytir það því ekki að mikilvægt er að við tökum til skoðunar ábendingar umboðsmanns, bæði hvað varðar starfsreglur og siðareglur. Eins og ég nefndi hér áðan þá eru þær til endurskoðunar og mér finnst ástæða til að skoða hvort þetta megi koma skýrar fram í siðareglum, en við komumst líklega aldrei fram hjá því að matið liggur alltaf hjá viðkomandi fagráðherra.
Ég vil líka nefna að það kann að vera í þágu lýðræðislegrar umræðu, í ljósi þess sem sagt hefur verið um samhentan hóp stjórnenda, þegar fyrir liggur að ráðherrar séu ekki sammála og ég er í sjálfu sér ekkert hrædd við það. Ég hef nú setið í öðrum ríkisstjórnum en þessari þar sem slíkur ágreiningur var stundum uppi á borðum, en það breytir því ekki að við þurfum að hafa regluverkið eins skýrt og mögulegt er. Þá ábendingu umboðsmanns tek ég til mín og við munum vinna úr henni. Að öðru leyti þakka ég fyrir þessa ágætu umræðu.