Bráðabirgðaútgáfa.

153. löggjafarþing — 85. fundur,  22. mars 2023.

Orkuöryggi.

[15:57]
Horfa

Sigmundur Davíð Gunnlaugsson (M):

Herra forseti. Eins og hv. málshefjandi bendir á þá eru orkuframleiðsla og orkuflutningar á Íslandi í ólestri eftir nærri sex ár af stjórnartíð þessarar ríkisstjórnar. Að vísu uppgötvaði ríkisstjórnin á einhverjum tímapunkti eftir ábendingar að til að ráðast í orkuskipti þá þyrfti að auka orkuframleiðslu. En það hefur ekki mikið gerst í því síðan vegna þess að því var kastað fram í anda ímyndarstjórnmála — orkuskipti— en ekkert hugað að því hvernig ætti að framkvæma þau. Nú heyrum við meira að segja hæstv. ráðherra Sjálfstæðisflokksins tala fyrir því sem einhvers konar lausn á þessu að hér spretti upp vindmyllugarðar um allt land, svona eins og vídeóleigur á níunda áratugnum, og þar sé lausnin fundin.

En er það svo, herra forseti? Hversu umhverfisvænar eru allar þessar vindmyllur í raun? Nútímavindmyllur eru gríðarlega stórar, tvöfalt stærri en Hallgrímskirkja. Turninn er gerður úr stáli sem er flutt inn frá Kína þar sem það er jafnan framleitt með kolabruna og spaðarnir eru úr óendurvinnanlegum efnum og seglarnir úr sjaldgæfum málmum sem eru framleiddir með mjög verulegum umhverfisáhrifum. Það þyrfti raunar að leggja flatarmál Íslands þrefalt undir vindmyllur á hverju ári bara til að bregðast við aukningunni í eftirspurn eftir orku. Á meðan bíða hér fjölmörg verkefni, umhverfisvæn verkefni, græn verkefni sem geta búið til endurnýjanlega orku og það virðist lítið sem ekkert gert í að ýta þeim áfram og lítið sem ekkert gert í því að laga tengingarnar. Þrátt fyrir að öll met séu slegin í ríkisútgjöldum þá eru þessi grundvallaratriði vanrækt.