stjórn fiskveiða.

Hæstv. forseti. Mér finnst vænt um þessa spurningu. Það er bara þannig í vísindum að það er ekkert eitt sem er rétt heldur þurfa hugmyndir að fá gagnrýna umfjöllun. Það er einfaldlega svo að sú gagnrýni sem hefur komið á líffræðilegar forsendur ráðgjafarinnar hefur ekki fengið umræðu, því hefur verið ýtt út af borðinu. Þá vil ég nefna hér skýrslu Tuma Tómassonar sem var samin upp úr síðustu aldamótum þegar það var orðið ljóst að þessi aflaregla sem unnið hafði verið með var ekki að skila neinum árangri. Hún var endurskoðuð rétt eftir aldamótin og þá kom aftur niðursveifla og síðan var hún aftur endurskoðuð 2007. Ég vil bara ítreka það sem kom fram á fundinum á Nauthóli þar sem einn af höfundum þessarar endurskoðunar viðurkenndi, og ég ber virðingu fyrir honum að gera það, að hún væri ekki að skila tilætluðum árangri. Við sem höfum bent á að það að ætla að taka ákveðinn hundraðshluta af einhverjum veiðistofni án þess að taka tillit til og horfa á þætti eins og vöxt einstaklinga og nýliðun í fiskstofni gengur ekki upp — nú erum við komin á þann stað að við þurfum að ræða þessa hluti. Ég ber mikla virðingu fyrir dr. Gunnari Haraldssyni fyrir að hafa viðurkennt þetta vegna þess að menn geta ekki verið hér að hjakka í sama farinu og að hlusta hér á greint fólk tala um að það skipti engu máli, það sé jafnvel hægt að veiða allan aflann á Íslandsmiðum á einu horni landsins, eins og mátti jafnvel skilja hæstv. ráðherra, að það bara skipti engu máli, það væri hægt að veiða af því að kerfið væri þannig. (Forseti hringir.) En líffræðin er ekki svona. Það er auðvitað þannig að fiskur sem er tekinn eykur þá lífslíkur hinna sem verða eftir.