staðan í heilbrigðiskerfinu.

Hæstv. forseti. Ég vil þakka hv. þm. Guðmundi Inga Kristinssyni fyrir þessa fyrirspurn og þessa umræðu. Þetta er auðvitað bara stöðugt verkefni, svo ég svari spurningunni, og það er auðvitað stöðugt ákall og stöðug krafa um þjónusta. Eru biðlistar í kerfinu okkar? Já, fólk þarf að bíða. Fer stundum miður þegar kemur að greiningum eða öðru sem við erum að kljást við, fer ekki allt eins og áætlað er? Já, því miður gerist það eins og á öðrum vettvangi. Ég hins vegar vara við því að við tölum eins og allt kerfið sé ómögulegt. Það er mjög miður, af því að hv. þingmaður vísar í þessa umræðu, að við tölum almennt um greiningar samhliða breyttri aldurssamsetningu og þeirri staðreynd að við lifum lengur, blessunarlega flest hver betur og betur á okkur komin, og þá fjölgar lífsstílstengdum sjúkdómum m.a. Nú er það þannig að hér á landi eru lífslíkur við fæðingu hæstar í heiminum, ég held að það sé bara Sviss sem er á svipuðum stað. Þessu fylgja áskoranir. Því fyrr sem sjúkdómar á borð við krabbamein greinast, því meiri líkur á því að meðferð beri betri árangur. Þess vegna gerum við allt sem í okkar valdi stendur til að vinna með forvirkum hætti. Þetta snýr að öllu kerfinu okkar, fræðslunni, forvörnum, heilsueflingunni heilsulæsinu, og við erum að reyna að koma þessu fyrir öllu saman í kerfinu. Við megum ekki falla í þá gryfju að tala um það að heilbrigðiskerfið okkar sé ekki að reyna að sinna þessu hlutverki. (Forseti hringir.) Það er ekki góð umræða stöðugt.