Störf þingsins.

Frú forseti. Ég ætla að tala um biðlista. Ég ætla að tala um baráttuna við biðlistana. Biðlista er víða að finna í okkar kerfi, því miður, biðlista eftir hjúkrunarrými, biðlista eftir skurðaðgerðum, biðlista eftir leikskólaplássum. Ég ætla að tala um uggvænlega stöðu barna með talerfiðleika og málhelti. Á biðlista eftir þessari þjónustu eru 5.000 börn. 5.000 börn bíða eftir þjónustu, börn sem hafa talerfiðleika eða málhelti. Og hversu lengi þarf barn að bíða þess að tekið sé á talvanda þess, frú forseti? Að meðaltali þrjú ár, þannig að barn sem er fimm ára og greinist með þessa erfiðleika er kannski orðið átta ára þegar það fær fyrst þjónustu sem getur tekið svolítinn tíma.

Frú forseti. Hér þarf að bregðast við. Við erum að tala um börnin okkar. Við erum að tala um börn á viðkvæmum aldri. Er verið að taka á þessum vanda, frú forseti? Nei, vandinn er að aukast. Af hverju? Árum saman hefur ríkið dregið lappirnar hvað varðar beiðni sjálfstætt starfandi talmeinafræðinga um endurskoðun samnings við ríkið. Er þetta stór hópur sem hefur þennan samning? Nei, um 80 talmeinafræðingar, 80 manns sem sinna þessari þjónustu fyrir ríkið. Nú er svo komið að fjöldi talmeinafræðinga er að hætta störfum á grundvelli þessa samnings við ríkið. Það er að bresta á fjöldaflótti í stéttinni. Mun þá staða þessara barna verða skárri? Nei, hún mun versna, biðlistarnir munu lengjast og biðtíminn verða lengri.

Frú forseti. Talmeinafræðingar hafa kallað eftir því árum saman að stjórnvöld setjist af alvöru niður með þeim og endurskoði þennan gamla samning og hann verði leiðréttur. Þeir kalla eftir viðbrögðum. (Forseti hringir.) En það eru engin viðbrögð frá hæstv. heilbrigðisráðherra eða hæstv. forsætisráðherra sem þau hafa beint máli sínu að. Þau þegja sig frá vandanum. (Forseti hringir.) Og á hverjum lendir þetta aðgerðaleysi? Börnunum. Börnum með talerfiðleika, 5.000 börnum.