Lagasafn. Íslensk lög 1. maí 2013. Útgáfa 141b. Prenta í tveimur dálkum.
Tilskipun um aðgang herskipa og herloftfara erlendra ríkja, er ekki eiga í ófriði, að íslensku forráðasviði
1939 nr. 44 24. júlí
Tók gildi 27. nóvember 1939. I. kafli.Erlend herskip. 1. gr. Herskipum erlendra ríkja, sem ekki eiga í ófriði er frjálst að koma á íslenskar hafnir og í aðra íslenska landhelgi, enda hafi koma þeirra verið fyrirfram tilkynnt opinbera boðleið, og ekki annað ákveðið í sérstökum dæmum. Þó skal ekki fleirum en þremur herskipum sama ríkis heimilt að dvelja í sömu íslenskri höfn, og ekki má dvöl herskips í höfn vera lengri en 15 dagar. Undanþágu frá ákvæðum þessarar greinar er hægt að gera með sérstöku leyfi, fengnu opinbera boðleið. 2. gr. Undanþegin ákvæðum 1. gr. eru:
a. herskip, sem flytur erlendan þjóðhöfðingja eða opinberan fulltrúa hans, svo og þau skip, er því fylgja, enda séu þau ekki fleiri en þrjú, b. herskip, sem lenda í sjávarháska, c. herskip, sem ætluð eru einungis til eftirlits með fiskveiðum eða til vísindalegra rannsókna, d. herskip, sem sigla viðstöðulaust gegnum íslenska landhelgi (passage inoffensif). 3. gr. Erlendu herskipi er óheimilt að framkvæma sjómælingar eða dýptarmælingar (aðrar en þær, sem nauðsynlegar eru skipinu á ferð þess) og að halda hvers konar heræfingar í íslenskri landhelgi eða á íslensku landi. Erlendur kafbátur skal jafnan vera ofansjávar, meðan hann heldur sig innan íslenskrar landhelgi. 4. gr. Erlendu herskipi er skylt að fylgja á íslensku forráðasviði gildandi ákvæðum um hollustuháttu, hafnsögu og tollgæslu. 5. gr. Erlendum herskipum er skylt að leggjast við akkerisfestar á þann stað í íslenskri höfn, eða skipalægi, er hlutaðeigandi hafnaryfirvöld, ef til eru, benda þeim á, og er samkvæmt beiðni skylt að flytja sig til í höfn eða skipalægi, eftir nánari tilvísun. Leyfi, sem gefin hafa verið erlendum herskipum til að dvelja í íslenskri höfn eða á íslensku skipalægi, eru afturkallanleg hvenær sem er. 6. gr. Áhöfn erlends herskips, sem liggur í íslenskri höfn, er óheimilt að bera vopn í landi, þó skal liðsforingjum, undirforingjum og liðsforingjaefnum heimilt að bera þau vopn í landi, er tilheyra einkennisbúningi þeirra.