Ferill 20. máls. Aðrar útgáfur af skjalinu: PDF - Word Perfect.

---

155. löggjafarþing 2024–2025.
Þingskjal 20  —  20. mál.

Frumvarp til laga

um breytingu á lögum um útlendinga, nr. 80/2016 (brottvísanir).

Flm.: Inga Sæland, Ásthildur Lóa Þórsdóttir, Eyjólfur Ármannsson, Guðmundur Ingi Kristinsson, Jakob Frímann Magnússon, Tómas A. Tómasson.

1. gr.

    Við 42. gr. laganna bætist ný málsgrein, svohljóðandi:
    Útlendingur nýtur ekki verndar skv. 1. mgr. ef skynsamlegar ástæður eru til að álíta hann hættulegan öryggi ríkisins eða hann hefur verið dæmdur, fyrir afbrot, til fangelsisvistar og er af þeim sökum hættulegur samfélaginu. Útlendingur nýtur ekki heldur verndarinnar þegar svo háttar sem um ræðir í F-lið 1. gr. flóttamannasamnings Sameinuðu þjóðanna.
    

    2. gr.

    Við 1. mgr. 101. gr. laganna bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Við ákvörðun um brottvísun útlendings fellur alþjóðleg vernd hans úr gildi.
    

    3. gr.

    Lög þessi öðlast þegar gildi.
    

    Greinargerð.

    Frumvarp þetta er lagt fram til að bregðast við ákveðnum annmörkum á lögum um útlendinga sem gera það að verkum að stjórnvöld hafa ekki heimild til að víkja úr landi einstaklingum sem framið hafa glæpi og njóta alþjóðlegrar verndar á Íslandi. Áður voru ákvæði þess efnis í lögum, en við setningu nýrra laga um útlendinga árið 2016 féllu þau ákvæði brott. Er því lagt til að færa ákvæðin aftur inn í löggjöfina til að veita stjórnvöldum víðtækari heimildir til að brottvísa einstaklingum sem hafa hlotið alþjóðlega vernd á Íslandi og framið glæpi eftir komu til landsins.
    Í 1. gr. frumvarpsins er lagt til að við 42. gr. laga um útlendinga bætist ný málsgrein samhljóða 3. mgr. 45. gr. eldri laga um útlendinga, nr. 96/2002, sem kveður á um að flóttamaður njóti ekki verndar gegn brottvísunum í ákveðnum tilvikum, svo sem ef hann hefur gerst sekur um afbrot, eða ef hann er álitinn hættulegur öryggi ríkisins. Í 2. mgr. 33. gr. flóttamannasamnings Sameinuðu þjóðanna er að finna sambærilega heimild. Sambærileg ákvæði eru einnig í útlendingalögum nágrannaríkja okkar, sbr. 31. gr. dönsku útlendingalaganna. Lagt er til að í stað þess að fjalla um mjög alvarlegt afbrot, líkt og gert var í tíð laga nr. 96/2002, verði vísað til þess að einstaklingur hafi verið dæmdur, fyrir afbrot, til fangelsisvistar. Ekki tíðkast að vísa til mjög alvarlegra afbrota í íslensku réttarfari. Með því að vísa til dóma þar sem einstaklingur hefur verið dæmdur til fangelsisvistar er hægt að ná sama markmiði án þess að það orki tvímælis hvaða tilvik falli undir ákvæðið.
    Í 2. gr. frumvarpsins er lagt til að tekið verði fram með skýrum hætti að þegar ákvörðun er tekin um brottvísun einstaklings sem nýtur alþjóðlegrar verndar, þá falli sú vernd samhliða úr gildi.