Halldór Blöndal:
    Virðulegi forseti. Mér þótti hæstv. iðnrh. tala fremur kuldalega til bændastéttarinnar áðan. Það sem vakti athygli mína var í fyrsta lagi það að hann fullyrti að almenningur væri orðinn löngu þreyttur á bændastéttinni. Hann fullyrti í öðru lagi --- fullyrti ekki en gaf í skyn með sínum tón að bændastéttin vildi ekki græða upp landið, stæði á móti því og væri sama um landið. Og í þriðja lagi þótt mér með ólíkindum að alþm. skuli segja hér úr stólnum að hann geti hugsað sér að beita bændur efnahagslegum þvingunum, svelta þá af löndum sínum með sama hætti og þýskir peningamenn og auðjöfrar eru nú að reyna að svelta Íslendinga til þess að breyta sínum atvinnuháttum og hætta þeim tilraunaveiðum sem nú fara fram á hvölum. Þetta er afskaplega skrýtin staða, ótrúleg staða. Fyrir fram hefði ég aldrei búist við því að heyra slíka rödd á Alþingi frá óbreyttum þingmanni, jafnvel ekki í gáska. En hitt er með öllu óviðeigandi, algerlega óþinglegt og ósiðlegt að viðskrh. landsins skuli tala eins og hann gerði áðan og ég tala ekki um formann þingflokks Alþfl. sem aldrei kom að efni málsins, aldrei vék einu einasta orði að yfirlýsingu viðskrh. en reyndi að breiða yfir skömmina með því að tala eingöngu um umhverfismál. Auðvitað erum við allir ræktunarmenn hér í hinu háa Alþingi. Við viljum leggja mikið af mörkum til að græða upp landið og við sjálfstæðismenn höfum verið sterkir talsmenn þess, en við viljum ekki gera það með því að níðast á bændastéttinni.