Sjávarútvegsráðherra (Halldór Ásgrímsson):
    Virðulegur forseti. Með þeirri breytingu sem gerð var á umferðarlögum á síðasta vori var heimilað að fela sérstöku hlutafélagi, sem ríkið á aðild að, skráningu og skoðun ökutækja. Alþingi gerði það að skilyrði að komið skyldi á fót skoðunaraðstöðu í öllum kjördæmum. Hlutafélagið hefur nú verið stofnað og verið er að ráða að því starfsmenn, jafnframt því sem Bifreiðaeftirlit ríkisins hættir starfsemi um næstu áramót að öðru leyti en því að það mun sjá um ökupróf þar til endanleg ákvörðun hefur verið tekin um vistun þeirra en um það atriði er nú fjallað í sérstakri nefnd sem ég skipaði á þessu hausti.
    Ökutækjaskoðun á nú að fara fram með nýjum hætti sem felst fyrst og fremst í því að ökutækin verða nú tengd ýmiss konar mælitækjum sem eiga að mæla ástand þeirra og eftirlitsmenn fá aðstöðu til þess að skoða undirvagninn og fleiri atriði sem ekki hefur verið unnt að gera við þá frumstæðu aðstöðu sem Bifreiðaeftirlitið hefur búið við hingað til. Þessi breyting kallar að sjálfsögðu á verulega fjárfestingu í skoðunarstöðvum og um leið verður að færa skoðunina á færri staði. Þetta ætti að vera gerlegt, sérstaklega þar sem svo hagar til að stutt er á milli staða, en jafnframt er nú áformað að kaupa hreyfanlega skoðunarstöð sem getur annast skoðun ökutækja á ýmsum smærri stöðum sem liggja langt frá væntanlegum skoðunarstöðvum félagsins. Þá hefur verið rætt um það innan stjórnar félagsins að koma upp svokölluðum einmenningsstöðvum til ökutækjaskoðunar en þar er átt við húsnæðisaðstöðu með nauðsynlegum mælitækjum sem komið yrði á fót utan höfuðborgarsvæðisins, og þá yfirleitt í samvinnu við aðra aðila, þar sem einn bifreiðaskoðunarmaður gæti annast skoðun nokkurra bifreiða á dag.
    Hér á höfuðborgarsvæðinu er hins vegar áformað að byggja afkastamikla skoðunarstöð sem á að geta annast skoðun á þeim 65 þúsund ökutækjum sem eru í Reykjavík, Kópavogi, Seltjarnarnesi, Hafnarfirði og Mosfellsbæ. Er reiknað með því að skoðað verði í 250 daga á ári. Hönnun þessarar stöðvar er í fullum gangi og er ætlunin að hún verði hér í Reykjavík, en um 45 þúsund af þessum 65 þúsund ökutækjum eru hér í Reykjavík. Af framanskráðu er ljóst að ökutækjaskoðun leggst þá samfara því niður í Hafnarfirði.
    Stjórn Bifreiðaskoðunar Íslands hf. hefur að undanförnu mikið fjallað um fyrirkomulag ökutækjaskoðunar í landinu. Að þeirri umfjöllun lokinni gerði hún á fundi sínum hinn 22. nóv. sl. svohljóðandi samþykkt, sem er í fjórum liðum, með öllum atkvæðum stjórnarmanna:
    1. Byggð verði skoðunarstöð í Reykjavík fyrir höfuðborgarsvæðið með sex brautum fyrir litlar bifreiðar og einni braut fyrir stórar bifreiðar.
    2. Byggðar verði skoðunarstöðvar á Akureyri, Selfossi og í Keflavík innan fimm ára. Þangað til verði tekið húsnæði á leigu á þessum stöðum og keyptur verði búnaður til fullkominnar skoðunar bifreiða miðað við eina braut sem nýtist jafnt fyrir

litla sem stóra bíla.
    3. Í fjórum kjördæmum, þ.e. á Vesturlandi og Vestfjörðum, Norðurlandi vestra og á Austurlandi, verði fyrst um sinn komið upp umdæmisskrifstofum eða einmenningsstöðvum og auk þess verði notaðar hreyfanlegar skoðunarstöðvar til þess að leysa bifreiðaskoðun á smærri stöðum. Ef hagkvæmt þykir verði einnig settar upp einmenningsstöðvar á öðrum stöðum, til viðbótar við skoðunarstöðvar sbr. lið 4.
    4. Bifreiðaskoðun verður eingöngu framkvæmd af starfsmönnum Bifreiðaskoðunar Íslands hf., en eftirskoðun verður framkvæmd á bifreiðaverkstæðum sem til þess hafa viðurkenningu og samning við Bifreiðaskoðun Íslands hf.
    Þess skal að lokum getið að stjórnin hefur fjallað mikið um þátt bifreiðaverkstæða í almennri skoðun ökutækja og er niðurstaða hennar sú er að framan greinir, að verkstæðin sjái ekki um aðalskoðun, sem vera þurfi hlutlaus og samræmd, hins vegar muni verkstæðin fá aukin verkefni við eftirskoðun bifreiða og tilheyrandi viðgerðir. En fullkomnari og strangari skoðun ökutækja mun leiða til bætts viðhalds og aukinnar endingar á bifreiðaflota landsmanna jafnframt því sem slíkt á að auka umferðaröryggi.