Guðrún Helgadóttir:
    Hæstv. forseti. Í 31. gr. laga um þingsköp segir svo: ,,Vilji alþingismaður óska upplýsinga ráðherra eða svars um opinbert málefni eða einstakt atriði þess gerir hann það með fyrirspurn í sameinuðu þingi er afhent sé forseta. Fyrirspurn skal vera skýr, um afmörkuð atriði eða mál sem ráðherra ber ábyrgð á og sé við það miðað að hægt sé að svara henni í stuttu máli. Alþingismaður segir til um það hvort hann óskar skriflegs eða munnlegs svars. Stutt greinargerð má fylgja fyrirspurn ef óskað er skriflegs svars.`` Þetta er 1. málsl. 31. gr. laga um þingsköp.
    Í þessu tilviki er hæstv. viðskrh. spurður um tiltekið efni vegna orða utanrrh. Ég hefði talið að hæstv. viðskrh. gæti ekki borið ábyrgð á því sem hæstv. utanrrh. þóknast að segja á fundum hér og þar um landið og því taldi ég ekki koma til greina að þessi fyrirspurn yrði borin upp hér á hinu háa Alþingi. Ég vil hins vegar taka undir með hæstv. utanrrh. að sjálfsagt er, ef hv. 1. þm. Reykv. óskar þess, að hann fái hálftíma umræðu hér í Sþ. um þetta tiltekna efni. En nú hefur hv. 1. þm. Reykv. nýtt sér það ákvæði sem er að finna í 2. málsl. 31. gr. laga um þingsköp sem er að bera þessa ákvörðun undir þingið sjálft og við því varð að sjálfsögðu fúslega orðið.
    Forseti Sþ., sem í þessu tilviki er ásamt öðrum ræðumaður, vill taka það fram að mér finnst nokkur ábyrgð hvíla á forsetum þingsins að sjá svo til að þingskjöl séu ekki í þá veru að þinginu sé nokkur minnkun að. Ég segi því nei.