Halldór Blöndal:
    Herra forseti. Það er komið fram, sem mér þótti rétt, af hvaða sökum þetta frv. er flutt og hvað olli því. Venjulega er best að hlutirnir liggi fyrir eins og þeir eru. Ég ítreka það, sem ég sagði áðan, að auðvitað mun ég taka efnislega afstöðu til þessa frv. og mun kynna mér rækilega þau rök og þau gögn sem Háskólinn hefur fyrir því að óska eftir því að bera sjálfur ég vil segja pólitíska ábyrgð á mannaráðningum í Háskólanum. Ég átta mig á hinn bóginn ekki á því í fljótu bragði hvort eðlilegt sé að aðrar breytingar varðandi stöðu embættismanna við Háskólann fylgi í kjölfarið. Það má vel vera að rétt sé að athuga þá réttarstöðu starfsmanna Háskólans almennt í tengslum við þetta lagafrv. þar sem niðurstaðan hefur orðið sú að embættisveitingarvaldið er fært úr höndum menntmrh. í hendur Háskólanum sjálfum.
    Ég vil líka segja að það er í mínum huga líka vafasamt, úr því að verið er að stíga þetta skref, hvort rétt sé að ráðherra hafi þá neitunarvald eins og gert er ráð fyrir í frv., hvort ekki sé þá rétt að stíga skrefið til fulls og fela háskóladeildum og þá matsnefndum veitingarvaldið alfarið þannig að menntmrh. hafi þá heldur ekki neitunarvald í málum. Ég held að það sé þá best að stíga skrefið til fulls ef menn á annað borð vilja gera þetta og athuga þá í leiðinni hvort nauðsynlegt sé að aðrar breytingar fylgi í kjölfarið varðandi stöðu þeirra manna sem við Háskólann vinna hverju sinni.