Íslenskt mál í sjónvarpi
Mánudaginn 13. mars 1989

     Valgerður Sverrisdóttir:
    Hæstv. forseti. Ég þarf ekki að hafa mörg orð um þessa till. sem hér er til umræðu, ég vildi aðeins taka undir meginefni hennar og eins taka undir með þeim tveimur hv. þm. sem hér hafa tekið til máls í þessari umræðu því þar var ég alveg innilega sammála nánast hverju orði sem fram kom.
    Ég veit nú reyndar ekki alveg hvað hv. frsm. meinti þegar hann talaði um að það væri síst minni ástæða núna en í fyrra. Ég veit nú ekki til þess að málkunnáttu Íslendinga hafi stórlega farið aftur á þessu eina ári. Við skulum a.m.k. vona að svo sé ekki. En hann tók einmitt þannig til orða og ég vildi gjarnan að hann skýrði það aðeins frekar hvað hann meinti.
    Öll umræða um verndun tungunnar er af hinu góða og ég tala nú ekki um ef um átak til verndar íslenskri tungu yrði að ræða eins og hér er lagt til með þessari till. En það er eitt sem mig langar aðeins til að vara við. Ég held að við verðum að gæta þess svolítið að gera ekki um of gys að fólki fyrir ambögur. Það er kannski óhætt að gera það með fjölmiðlamenn því að þeir bera mikla ábyrgð. En ég er svolítið hrædd um að með því að ganga of langt í þá átt getum við bókstaflega hrætt unglinga og börn þannig að þeir þori ekki almennilega að nota málið vegna þess að það sé svo erfitt að tala rétt og það sé gert svo óskaplega grín að fólki sem talar ekki rétt að það sé eiginlega bara betra að sleppa því að tala mjög mikið. Það er nú einu sinni svo með íslenska tungu, og sjálfsagt allar tungur, að ef við notum hana ekki þá höfum við ekki vald á henni. Þetta vildi ég nú rétt koma inn á.
    Og svo er það annað. Eins og kemur fram í grg. þá er rætt um þjálfun í framsögn og það er einmitt mjög mikilsvert atriði þar sem það er einhvern veginn þannig að það er svo erfitt að fá fólk til að nota munninn þegar það er að tala. Það eru svo margir sem tala bara gjörsamlega án þess að nota munninn og þá náttúrlega verður málið ekki skýrt og ekki auðvelt að skilja þann sem talar.
    Ég held að þetta sé mjög góð tillaga sem hér er til umræðu og það hefur eflaust komið hér oft áður á dagskrá þó að ég kunni ekki frá því að segja sem nýliði. Það er nefnilega þannig t.d. með stafsetninguna að margir eru seinþroska og ná henni ekki í skóla svo að fullnægjandi sé og skammast sín fyrir að kunna ekki nógu góða stafsetningu og eru eiginlega að bíða eftir tækifæri til þess að læra hana betur. Þess vegna vona ég að af því geti orðið sem hér er lagt til í þessari ágætu þáltill.