Ingi Björn Albertsson:
    Hæstv. forseti. Ég vil þakka málshefjanda fyrir að taka þetta mál hér upp á hinu háa Alþingi, enda vissulega rík ástæða til. Hann flutti mál sitt mjög vel og kom víða við, til að mynda varðandi bruðl ráðherra með starfs- og stöðuveitingar. Hann kom inn á lánaðan aðstoðarmann til hagstofuráðherra í að því er mér skilst heimildarleysi. Honum láðist kannski að geta um þá nýju stefnu sem sá ákveðni ráðherra tók þegar hann leitaði út fyrir landsteinana eftir glöggu gestsauga til að hjálpa sér við atvinnuuppbyggingu Íslendinga. Sá maður er að mér er sagt danskur kaupsýslumaður, persónulegur vinur ráðherrans, og er sjálfsagt verið að verðlauna þann vinskap með því. Það má eins spyrja hvort heimildir séu fyrir því að leita út fyrir landsteinana og kaupa sér ráðgjöf af slíku tagi og hvort þetta verði stefnan í framtíðinni. Mér hefur fram að þessu verið það ljóst að við erum lausir undan Dönum en mér virðist sem svo að hagstofuráðherra sé ekki með það alveg á hreinu.
    Varðandi þverbrotnar heimildir til stöðuveitinga nægir að benda á þessa ágætu stóru bláu bók yfir starfsmannahald ríkisins. Þar kemur glögglega í ljós að öll ráðuneytin, hygg ég, alla vega allflest hafa þverbrotið þær heimildir sem þau hafa til stöðuveitinga, þverbrotið þær.
    Það er af mörgu að taka í þessum málaflokki og líkt og málshefjandi ætla ég ekki að taka upp málaflokkinn risnu og áfengismál, en það er sjálfsagt efni í heilan fund. Þar er nánast hver ráðherrann á fætur öðrum með allt niðri um sig, með hreint út sagt allt niðri um sig.
    Hæstv. fjmrh. kom hér upp og státaði sig af því að hann ætlaði að fara að leggja fram fjáraukalög sem vissulega er gott mál. En ástæðan fyrir því að hann leggur þau fram er fyrst og fremst sú að þau fjárlög sem hann lagði fram hér í fyrra voru vitamarklaust plagg, handónýtt plagg eins og stjórnarandstaðan þá benti hæstv. fjmrh. á. Þetta er einnig staðfesting á tvennu, að ráðherrann hefur bæði misst tökin á fjármálastjórn ríkisins og einnig kjarkinn sem hann þó státar sig hvað mest af.
    Hæstv. ráðherra fór hér með tölur um aukafjárveitingar. Ég leyfi mér að efast um þær forsendur sem hann gefur sér þar og hvort þær séu þær sömu fyrir öll árin sem hann gefur sér. Ég get líka leikið mér að tölum og ef ég tek þessar tölur sem ráðherrann fór með og hlutfalla þær út per aukafjárveitingu kemur ráðherrann út í þriðja sæti. Þá kæmi 1985 út per aukafjárveitingu með 7,1 millj. Þá kemur 1987 út með 6,5 millj. per aukafjárveitingu en ráðherrann fram að þeim tíma sem hann gefur tölurnar, og hann gaf nú ekki upp hvaða tími það var, er með 12,8. (Gripið fram í.) Ja, þá hef ég misst af því. Hann getur því enn þá slegið metið sem eru 14,3 millj. Hann hefur þannig verið allörlátur sjálfur.
    Hann kom líka inn á söluskattsinnheimtuna sem hann stóð fyrir fyrr á árinu eins og öllum er kunnugt sem hér eru inni og með hvílíku offorsi hann fór þar.

Að sjálfstöðu styð ég það að gengið sé hart að þeim sem eru vanskilamenn á söluskatti, en það gildir annað um þá sem vafi leikur á um hvort skulda söluskatt eða ekki, hvort þeirra mál er í dómskerfinu eða einhvers staðar annars staðar í rannsókn.
    Hitt er svo annað mál varðandi söluskatt að að mínu viti á ekki að greiða söluskatt fyrr en vara er greidd. Það á ekki að duga að það hafi verið skrifaður reikningur sem liggur svo ógreiddur einhvers staðar og einhvers staðar og ríkið komi og heimti fjármuni af fyrirtækinu sem ríkið á ekkert tilkall til fyrr en varan hefur verið greidd eða þjónustan. Þetta nákvæmlega sama á við um virðisaukaskattskerfið.
    Ráðherrann talaði hér um það kerfi sem er í Bandaríkjunum og ég skil vel áhuga hans á því. Hann vill skipta út heila embættismannakerfinu til að fá sína rauðliða inn. Þetta skil ég vel, enda hefur hann verið að þessu smátt og smátt. Það er að færast rauð slikja yfir allt embættismannakerfið.
    Hann talaði hér til varnar hv. þm. Stefáni Valgeirssyni varðandi aðstoðarmann hans og sagði að í rauninni ætti Stefán Valgeirsson að fá miklu, miklu fleiri aðstoðarmenn. Hann sagði líka að það væri ekki misnotkun á opinberu fé að Stefán fengi þennan aðstoðarmann sem hann hefur. Hvað er þá í veginum fyrir ráðherrann að skaffa alla þessa aðstoðarmenn sem hann telur að hv. þm. þurfi á að halda? Hvað er í veginum? Ég sé ekki hvað er í veginum. Hæstv. ráðherra getur væntanlega bent okkur á það á eftir.
    Hæstv. ráðherra vill auka styrk til þingflokkanna. Það gleður mig, sérstaklega með tilkomu þess að litlu flokkunum fjölgar. Það gleður mig líka vegna þess að ég tel ástæðu ráðherrans vera þá að það er að koma einn smáflokkur í viðbót, það er flokkur ráðherrans. Það styttist verulega í það að hann teljist til smáflokka. Og ég vænti þess að við eigum þá stuðning hans vísan. Það liggur núna mál inni í ráðuneyti ráðherrans á hendur Borgaraflokknum frá Frjálslynda hægri flokknum vegna blaða- og útgáfustyrks sem var greiddur út rétt áður en ég og hv. þm. Hreggviður Jónsson gengum út úr þeim flokki. Þar eigum við tæpa 1 1 / 2 millj. hjá þeim flokki, þeim flokki
mannúðar og mildi sem kemur nú greinilega í ljós þar. Þessa fjárhæð neitar Borgaraflokkurinn að greiða. Nú ákalla ég ráðherrann og vísa til hans málflutnings hér fyrr. Hjálpaðu okkur nú í þessu. Ef rök hæstv. ráðherra eru góð og gild hljótum við líka að þurfa að fá aðstoðarmenn. Við erum ekki hálfdrættingar á við Stefán Valgeirsson í því fjármagni sem hann fær hér út úr þinginu, ekki hálfdrættingar, en við erum þó helmingi stærri.
    Ólafur Ragnar lagðist svo lágt að benda á hv. þm. Geir H. Haarde þegar hann var aðstoðarmaður hæstv. þáv. forsrh. í ferð til útlanda. ( Fjmrh.: Hann var ekki aðstoðarmaður hans.) Honum til aðstoðar skulum við þá orða það ef það hljómar betur í eyrum hæstv. fjmrh. Hann nefndi einnig til Kjartan Gunnarsson og aðstoðarritstjóra Morgunblaðsins. Hann minnist ekkert á ákveðna Mexíkóferð þar sem verulegur vafi leikur

á hvort ekki hafi verið farið frjálslega með fjármuni. Hann minnist ekki á það að hæstv. landbrh. er eða hefur nýverið verið niðri í að ég hygg Egyptalandi með tíu manna föruneyti. Það er algjört aukaatriði. ( EG: Er ekki hv. þm. nýkominn heim frá Róm.) Hv. þingflokksformaður Alþfl., ég skal þagna augnablik ef þú vilt biðja um orðið, gjörðu svo vel. En það er einfaldara að gapa úti í sal en að koma upp í stól.
    Hæstv. forsrh. sjálfur kom hér upp og eins og alltaf er hann sammála öllu, vill gera allt. Þetta er bara liðin tíð, hæstv. forsrh. Þjóðin gleypir þetta ekki lengur. ( Forsrh.: Þú ert liðin tíð.) Hún gleypir þetta ekki lengur. Fallandi stjarnan, við skulum bara líta á skoðanakannanirnar. Ég held að hæstv. forsrh. ætti að fara að skipta um taktík. Það er kominn tími til.
    Hæstv. ráðherra kom inn á það að Trausti, aðstoðarmaður Stefáns Valgeirssonar, væri lánaður frá Brunamálastofnun, lánaður upp á 200 þús. kr. á mánuði. Hann hefur verið vel launaður hjá Brunamálastofnun ef hann fær sömu kjör eins og ráðherrann sagði. En hvað sagði Steingrímur Hermannsson, hæstv. forsrh., í Alþýðublaðinu þegar hann var spurður um Trausta og þessa ráðningu? Þar segir, með leyfi forseta: ,,"Já, það er rétt, ég held að hann sé það enn þá, en við höfum verið í vandræðum með það,,, sagði Steingrímur Hermannsson forsrh. þegar Alþýðublaðið innti hann álits á því að Trausti Þorláksson, aðstoðarmaður Stefáns Valgeirssonar alþm., væri titlaður deildarstjóri í forsrn.`` Hvaða vandræði voru þetta, hæstv. ráðherra? Ég bið um svör. Hvaða vandræði voruð þið með?
    Enn fremur segir hæstv. forsrh. í DV þann 20. september um þetta sama mál, með leyfi forseta, og er þá verið að ræða um aðstoðarmann ráðherra:
    ,,Hann sé heldur ekki þingflokkur og fái því ekki styrk sem slíkur frá Alþingi til að afla sér sérfræðiaðstoðar``, þ.e. Stefán Valgeirsson. Ég spyr hæstv. ráðherra: Fær Stefán Valgeirsson ekki þennan styrk? Ég þykist hafa þær upplýsingar undir höndum að hann fái hann og vel það.
    Stefán Valgeirsson kom hér upp og hafði lítið að segja. Hann þurfti að flýta sér í burt. Það er nú taktík sem ég hef alla vega orðið var við hjá þeim manni áður. Það eina sem hann skildi eftir hér úr ræðustól voru hótanir í garð málshefjanda og megi hann þá verða maður að meiri fyrir það.
    Geir H. Haarde vitnaði og sýndi fram á að það hefði verið framið lögbrot með ráðningu þessa aðstoðarmanns sem deildarstjóra eða aðstoðarráðherra eða hvað á að kalla hann. Það er orðin viðtekin venja hjá stjórnvöldum að brjóta lög fyrst og síðan að breyta þeim.
    Sá sem kom hér upp á undan mér, hv. 16. þm. Reykv., Ásgeir Hannes Eiríksson, gerði lítið annað en að gelta að hv. málshefjanda.