Jónas Hallgrímsson:
Virðulegi forseti. Ég kem hér í ræðustól til að lýsa yfir stuðningi mínum við það mál sem hér er lagt fram og hv. 2. þm. Suðurl., Jón Helgason, hefur mælt fyrir, enda einn af flm. þess.
Það er nú svo með framkvæmd og skipulag ferðamála í landinu að ýmsum þykir þar í nokkru ábótavant og margt mætti þar eflaust betur fara þó að ekki verði farið nánar út í þá sálma hér og nú.
Á undanförnum árum hafa menn gert sér æ ljósara mikilvægi atvinnuuppbyggingar ferðaþjónustu í landinu, enda er þessari ungu atvinnugrein almennt ætlað mikið hlutverk í framtíðinni þótt enn sjáist þess ekki greinileg merki, alla vega ekki þegar rætt er um hvaðan peningarnir eigi að koma svo að renna megi styrkari stoðum undir t.d. nauðsynlegt landkynningarstarf eða bætta þjónustu við ferðafólk á almennum ferðamannastöðum í landinu.
Það er hins vegar ekki sú hlið málsins sem er til umræðu í dag, heldur hvernig komið verði betra skipulagi á málefni ferðaþjónustu út um hinar dreifðu byggðir þannig að heimamenn í bæ og sveit verði betur virkjaðir til starfa á þessum vettvangi. Er hér einkum átt við fulltrúa sveitarstjórna og hagsmunaaðila í ferðaþjónustu ásamt öðrum þeim sem málið er skylt eða áhuga hafa á. Þessa breytingu á lögunum, ef af verður, tel ég hiklaust í jákvæða átt og til bóta.
Vissulega finnast þess dæmi að slíkar nefndir séu þegar að störfum, en það er óvíða og þá að meira eða minna leyti án heildarskipulags. Raunar er það eindregin skoðun mín og ég trúi flestra annarra sem að þessum málum hafa komið að lítils árangurs sé að vænta fyrr en ráðamenn eða stjórnvöld gera sér ljósa nauðsyn þess að atvinnugreinin, þ.e. ferðaþjónustan í landinu, þurfi miklum mun meiri fjármuni til að byggja sig upp en hingað til hefur fengist úthlutað. Í þessu sambandi tel ég að margt mundi breytast og það á skömmum tíma ef möguleikar væru á ráðningu starfsmanna á vegum ferðamálasamtaka, t.d. einum í hverjum landsfjórðungi til að byrja með, svonefndum ferðamálafulltrúum, svo sem þegar er þekkt með iðnfulltrúana sem starfað hafa um nokkurt skeið úti á landsbyggðinni og iðnrn. hefur greitt fastan kostnað af en heimamenn önnur útgjöld. Ég tel að þetta mál sem hér er lagt fram sé hiklaust í rétta átt og góður áfangi að betra skipulagi ef um það næst samstaða.
Virðulegi forseti. Ég vil svo að lokum benda á að tveir af hv. þm. sem hér hafa talað nefna orðið ,,ferðamannaiðnaður``. Við sem höfum starfað að ferðamannaþjónustu erum ekki lengur með þetta orð inni á okkar gafli og viljum kalla þetta ferðaþjónustu almennt. Iðnaður er eitthvað sem við teljum að eigi ekki heima í ferðamennskunni almennt.