Eyjólfur Konráð Jónsson:
    Herra forseti. Ég held að hæstv. fjmrh. þurfi ekkert að afsaka að hann lesi ekki hér upp eitthvað af fréttatilkynningum þeim sem sú hirð sem hann hefur ráðið í veldi sitt í fjmrn. hefur verið að semja og bía út í fjölmiðlum og út um allar jarðir. Það er lítið á þeim að græða annað en að verið er að segja fólkinu að það stórlækki á því skattar, einkum tekjulágu fólki. Það vill nú svo vel til að fólk á Íslandi er sæmilega upplýst og þar að auki á það buddu sem venjulega er nú reyndar tóm, eftir að þessi hæstv. stjórn og þessi hæstv. ráðherra tók við sem fjmrh. Þess vegna er alveg óþarft að þylja enn einu sinni upp þessar tölur sem ráðherrann hefur verið að láta búa til fyrir sig í tölvunum sínum.
    Þannig vill raunar til að þetta mál fer til nefndar sem ég á sæti í, hv. fjh.- og viðskn., og við höfum orðið ásáttir um að hafa hér stutta umræðu, 1. umr., það bíður raunar setningar fundar í sameinuðu þingi hér á eftir þannig að ég ætla ekki að vera hér margorður um þetta mál. Það er líka margrætt. Það verður þó að segja hæstv. ráðherra til hróss að um þetta mál, tekju- og eignarskattinn, hefur verið vitað með svona nokkurri vissu um margra vikna skeið. Menn hafa þess vegna getað áttað sig á þeim gífurlegu skattahækkunum sem þetta frv. eitt sér ber með sér og þó auðvitað langmestu hækkununum hjá láglaunafólkinu sem minnst getur borgað og raunar ekkert í neina tekjuskatta. Vegna hinna gífurlegu hækkana á neyslusköttunum og öllum lífsnauðsynjum hefur það fólk enga peninga til að borga með neina tekjuskatta. Það má kannski segja að ef þetta fólk hefði borgað eitt eða tvö þúsund krónur eða eitthvað slíkt þá getur það auðvitað ekkert borgað nú og miklu minna en það.
    En samanlagt þá er hér um að ræða mestu aðför að borgurunum í sögu þessa lands. Það hefur aldrei áður verið vegið jafnhrikalega að fjárhagslegu sjálfstæði borgara
og fyrirtækja og nú er gert með sköttum út og suður í hverju einasta tilfelli. Þegar verið er að segja að einn skattur sé lækkaður er einhver annar eða einhver hliðargrein sama skatts tvöfölduð eða þrefölduð í hækkunum miðað við það sem á að gefa eftir. Og svo er þessi einstaka kúnst að ógna fyrst með hærri tölu en stjórnarherrarnir sjálfir hafa haft nokkra sannfæringu fyrir, og því síður vissu, að yrði samþykkt og segja svo: Ja, við erum nú búnir að gefa eftir 1% af þessum þrjátíu og eitthvað sem við ætluðum að taka. Og þetta er gert til þess að koma til móts við óskir þessa og hins í hópi borgaranna. Þetta er list sem þessi hæstv. ráðherra kann mjög vel og hún getur gengið svona um eins árs skeið eða eitthvað slíkt. En núna held ég að hæstv. ráðherra sé orðinn uppvís að stórfelldustu skattahækkunum sögunnar á mestu krepputímum sem við höfum lifað síðustu áratugina. Heimatilbúinni kreppu þar sem alls staðar er ráðist að fjárhagslegu sjálfstæði borgara og fyrirtækja og atvinnuleysi skapað, minnkandi tekjur og

þar með minnkandi tekjustofnar, sem leiðir til þess að ríkissjóður verður með meiri halla en nokkurn tímann áður í sögunni. Meira að segja fjárlögin verða sýnd með halla og við vitum nú hvernig það hefur farið síðustu árin. Þó þau hafi verið sýnd með töluverðum tekjuafgangi hefur hallinn, þegar upp hefur verið staðið, verið gífurlegur og sívaxandi. Þetta er sú mynd sem blasir við öllum heilvita mönnum vil ég segja, og sem betur fer eru nú Íslendingar það nokkurn veginn upp til hópa, og þeir vita það allir að hér er um skattrán að ræða, stórfellda eignaupptöku, langt umfram það sem eðlilegt er í lýðfrjálsu þjóðfélagi. Og raunar hefur nú hæstv. fjmrh., t.d. í sjónvarpsviðtölum og ég held hér á hinu háa Alþingi, viðurkennt að þegar allt væri upp talið þá væru nú einhverjar skattahækkanir hjá honum. Þegar þeir skattar sem hafa verið að undanförnu og eru enn, þar til þessi lög hafa þá verið samþykkt, þau taka ekki gildi fyrr en um áramót, þeir viðurkenna þó að skattlagningin nú sé eitthvað hærri, en hún er bara æðimikið hærri.
    Þessar tölur er kannski hægt að rífast um í það óendanlega, ég býst við því. Það er hægt að flækja allt í málskrúði, ekki síst í skattamálum. Það er ekkert einsdæmi á Íslandi, ég skal játa það. Í hinum vestræna heimi, því miður, er búið að flækja mál svo í hinu ógnarlega kerfi sem frjálsar þjóðir búa við. Það er kannski sá styrkur sem lýðræðið getur búið við að skrifstofuveldið er þungt í vöfum. Þó er auðvitað betra að hafa lýðræðislegar ákvarðanir og einhverja kerfiskarla utan í því. Einhver leið til að bjarga sér og komast fram úr flækjunni er þó í lýðfrjálsum löndum sem ekki er í ofstjórnarlöndum. En nú fetum við auðvitað mjög hratt í átt til ofstjórnarríkjanna, ofsköttunarríkjanna. Þau eru hins vegar að velta af sér þessum byrðum, þessari ofstjórn, þessari óstjórn, þessum kjararýrnunum, stanslausu kjararýrnunum í mestu góðærum sögunnar því að aldrei hefur verið fiskað jafnmikið á Íslandi og aldrei hefur fiskur og fiskafurðir, borið saman við önnur matvæli, verið með hærra verði en einmitt nú um þessar mundir. Það er þess vegna algerlega rangt að hér sé eitthvað frá náttúrunnar hendi, einhver óáran. Það er nú öðru nær. Aldrei hefur meiri afli borist á land en á síðustu árum og aldrei hefur fiskverð verið nándar nærri eins hátt á heimsmarkaði og nú borið saman við
t.d. kjötvörur o.s.frv.
    Þess vegna er þetta allt saman heimatilbúin kreppa og sú afturför sem er að verða á Íslandi nú, á þessu ári sérstaklega, er auðvitað sök þeirra sem stefnunni ráða. Orsökin er ofstjórnin og ofsköttunin og nú á að bæta á þetta svo að um munar. Þetta er sú mynd sem stendur eftir í hugum manna og það vita allir menn að verið er að ráðast, ekki bara að eignum þeirra heldur líka ráðast á eignalaust fólk með ofsköttun, fólk sem sér enga leið til að brjótast til eigna, ekki úr fátækt til bjargálna heldur á að lögfesta með þessum lögum --- og nú ætla ég að biðja þessa tvo hæstv. ráðherra sem hlusta aldrei þó þeir sýni sig hér í deildinni --- nú er verið að lögfesta að fólkið sem er fátækt á Íslandi er að verða fátækara með hverjum

deginum sem líður. Eignalausa fólkið á að borga hærri skatta en nokkru sinni áður og hvar á það að taka þá? Það á að koma í veg fyrir að fólkið á Íslandi, alþýðan á Íslandi, geti brotist frá fátækt til bjargálna. Það skal sko ekki verða, segja þessir herrar. Við skulum taka af þeim hvern eyri þannig að þeir eigi ekki fyrir fiski í matinn og skulum skattleggja fiskinn líka. Við skulum skattleggja trosið.
    Þetta er sú mynd sem blasir við alþýðuheimilunum og þetta er vísvitandi gert af þessum herrum. Þeir ætla sér að ráða hér ríkjum með ofbeldi, skattalegu ofbeldi. Þeir taka ekki nokkru sinni undir, þeir viðurkenna ekki það sem við blasir, að ekki bara fyrirtækin eru mergsogin og að verða gjaldþrota hvert um annað þvert. Þó þeir taki kannski ekki undir að það væri neitt sorglegt vegna þess að þeir vilji engan einkarekstur heldur bara sósíalisma og sósíalistarekstur, enda eru báðir viðurkenndir sósíalistar og ég býst ekki við að þeir reyni að bera það af sér. En þeir segja ekki nokkurt einasta orð þó að við blasi að alþýðuheimilin hvert af öðru, dag eftir dag, viku eftir viku í tuga og hundraða tali séu gjaldþrota, einnig fólk sem hefur nurlað saman með því að bæði hjón hafa unnið og reynt að skapa fjármuni, festa þá kannski í fasteignum og reyna að koma húsnæði yfir höfuð sér, það er í tugum, hundruðum og þúsunda tali gjaldþrota.
    En þessum herrum líður ekkert illa sem stjórna þessu. Þeir vilja ekki einu sinni hlusta á þetta. Þeir vilja ekki sjá, vilja ekki heyra en þeir vilja böðlast áfram með skattheimtubaukinn á hverjum einasta degi sem yfir okkur gengur. Þetta vita allir menn í þessu þjóðfélagi og þessari stjórn verður þess vegna auðvitað kollvarpað þegar við fáum kosningar. Hvenær það verður get ég ekki spáð. Þessir herramenn ætla sér að stjórna hvað sem á gengur og þeir ætla sér að kaupa, ég segi kaupa sér fylgi, kaupa sér jafnvel flokka til fylgis og versla með völd, ekki frá fólkinu, þeir sækja ekki völd til fólksins. Þeir sækja það til ofurlítillar valdaklíku í þessu þjóðfélagi. Það er það sem við blasir. Það vita allir hér að þessi stjórn er fylgisminni en nokkur önnur ríkisstjórn frá upphafi lýðveldisins a.m.k., líklega frá upphafi fullveldisins eða frá heimastjórn. Líklega hefur engin stjórn verið jafn fylgissnauð hjá öllum öðrum en örlítilli valdaklíku sem þeir sjálfir tilheyra.
    Þetta er sú mynd sem við blasir og þess vegna mun illa fara, því miður. En það koma tímar og það koma ráð og það fer hér eins og er að gerast núna t.d. í öðrum sósíalistaríkjum, náttúrlega miklu, miklu verri sósíalistaríkjum en þetta er nokkurn tíma orðið. Það sama gerist hér að fólkið sjálft tekur völdin og hér verður aftur lýðræðisleg stjórn með sanngjörnum sköttum, sanngjörnum málum og fyrst og fremst með þá stefnu að leiðarljósi að allir geti orðið sjálfbjarga menn, þeir séu ekki lengur bónbjargamenn, að einstaklingarnir og fyrirtækin verði frjáls og geti einbeitt kröftum sínum að því að skapa aukna auðlegð sem verður grundvöllur enn meiri auðlegðar, enn meiri velsældar í þessu þjóðfélagi, gagnstætt þeim sósíalisma

sem nú er rekinn þar sem undirstaða velmegunarinnar, undirstaða fjármunasköpunar er ekki fyrir hendi. Og það er vísvitandi séð til þess að hún sé ekki fyrir hendi, hvorki hjá fyrirtækjum eða einstaklingum.