Anna Ólafsdóttir Björnsson:
    Virðulegi forseti. Ég get ekki staðist það að nota tækifærið og vekja athygli á hve margir taka til máls þegar orðið álver ber á góma vegna þess að mér þykir það í rauninni röng áhersla. Það er eins og menn geti ekki séð annan möguleika í atvinnuuppbyggingu hér á landi, þrátt fyrir að bent hafi verið á mengun, umhverfisspjöll og hversu dýrt hvert starf er þegar virkjað er til stóriðju. En greinilegt er að þessar áherslur eru út um allt land. Menn vilja fá stóriðju, þ.e. þeir sem ráða umræðunni. En á atvinnumálafundi einmitt á Akranesi nýlega kom í ljós að konurnar eru ekki ýkjahrifnar af þessum áherslum í atvinnumálaumræðunni. Það eru, eins og hv. þm. Skúli Alexanersson réttilega benti á, þær sem er atvinnulausar, það eru þær sem vantar vinnu og þetta er bein afleiðing stóriðjuáherslunnar.
    Nú er að vísu örlítið að rætast úr í atvinnulífi á Akranesi og þar eru það smáfyrirtæki í prjóna- og saumaiðnaði sem einkum er litið til. Ég held að mönnum væri nær að leggja rækt við listhönnun og leggja aðrar áherslur í atvinnuuppbyggingu til að geta byggt upp blómlegt atvinnulíf.
    Á laugardaginn var var haldið upp á 50 ára afmæli Myndlista- og handíðaskóla Íslands og í ræðu Björns Th. Björnssonar þar kom fram hversu mikið Danir hafa með markvissri hönnun á sínum listiðnaði hagnast á listiðn í útflutningi og hvað kúrfan þeirra er að fara mikið niður núna eftir að þeir eru farnir að spara einmitt á þessu sviði.