Ólafur Þ. Þórðarson (frh.) :
    Herra forseti. Ég var kominn þar í máli mínu að ég ætlaði að víkja að 8. gr. frv. sem að mínu viti er mjög fortakslaus. Með leyfi forseta vildi ég fá að lesa greinina:
    ,,Við ráðningu í starf skal það kynið, sem er í minni hluta í starfsgrein, ganga fyrir uppfylli umsækjandi tilskildar kröfur til starfsins. Gildir þetta jafnt um stöðuveitingar hjá hinu opinbera sem og á almennum vinnumarkaði.
    Nú er umsækjandi um auglýst starf kona en það hefur verið veitt karlmanni og skal þá kærunefnd jafnréttismála, sé þess óskað, fara fram á það við hluteigandi atvinnurekanda að hann veiti nefndinni skriflegar upplýsingar um hvaða menntun, starfsreynslu og aðra sérstaka hæfileika umfram konuna sá hefur til að bera er ráðinn var í starfið.
    Sama rétt skal karlmaður, sem er umsækjandi um starf, hafa ef konu er veitt starfið.``
    Verði þetta samþykkt er hér um mjög afdráttarlausan lagatexta að ræða, svo fortakslausan að undan honum verður ekki vikist á nokkurn hátt að mínu mati. Ég er ekki viss um að þessi lagatexti breyti alltaf svo miklu hjá grónum fyrirtækjum þar sem hægfara þróun á sér stað í mannahaldi. En ég vil beina því til hæstv. iðnrh. hvort hann hafi hugleitt t.d. verði álver reist við
Eyjafjörð hvað þessi texti þýðir. Hann þýðir það að mínu viti að sæki þar um stór hópur manna, langt fram yfir það sem álverið getur tekið við til starfa, þá verði fyrst að ráða konur til starfa, jafnmargar starfsmönnum í álverinu í Straumsvík, þ.e. karlkyns starfsmönnum þar. Ég hygg að ein kona sé þar í kerskála. Að því búnu sé óhætt að ráða að hálfu. Ég hygg að ekki sé með nokkrum rökum hægt að benda á það að þeir sem starfa norður í Eyjafirði hafi neina reynslu af vinnu í álveri. Þeir hafa yfir höfuð engir unnið í álveri, nema kannski örfáir hér fyrir sunnan, en ég hygg að það sé mjög fátítt. Þarna er því um það að ræða að samkvæmt laganna hljóðan, ef þetta yrði að lögum, eru ákvæðin svo fortakslaus að ég teldi að ráðherra þyrfti að gera þeim aðilum sem hafa áhuga á að koma hér upp stóriðju grein fyrir þessu.
    Með þessu móti er ég ekki að gera því skóna að þeir séu neinir kvenhatarar eða konur geti ekki unnið mörg þau störf sem þarna er um að ræða. Hins vegar sýnist mér að þeir muni spyrja sjálfa sig að því hvort hér sé ekki á ferðinni texti sem sé svo strangur í fyrirmælum að þeir mundu ekki geta unað því. Auðvitað væri það kátbrosleg niðurstaða ef Íslendingar samþykktu 8. gr. fyrir íslensk fyrirtæki en ætluðu svo stóriðju að sitja uppi með frelsi á þessu sviði. Ég er hlynntur því að hafa ein lög í landinu og teldi þess vegna skynsamlegt að menn skoði þetta af fullri alvöru og fordómalaust. Er þörf á svo ströngum ákvæðum eins og þarna eru sett fram? Hverjar gætu hugsanlegar afleiðingar þess orðið ef þessi lagatexti mundi blasa við sem staðreynd þegar kæmi að því að farið yrði að semja um stóriðju? Ég vænti þess að

hæstv. ráðherra geri sér grein fyrir því að því eins varpa ég þessu hér fram og því eins hef ég sótt það svo fast að hann hlýði á mál mitt hér í deildinni að mér sýnist þessi texti hreinlega ekki ganga upp. Ég vænti svars hæstv. ráðherra.