Húsnæðisstofnun ríkisins
Föstudaginn 04. maí 1990


     Félagsmálaráðherra (Jóhanna Sigurðardóttir):
    Virðulegur forseti. Aðeins örfá orð. Mér koma út af fyrir sig ekki á óvart brtt. sem minni hl. félmn. flytur, einfaldlega vegna þess að að mig greinir á við sjálfstæðismenn bæði um stefnu í húsnæðismálum að því er varðar félagslega kerfið og hvaða valkostir eiga að vera þar fyrir hendi og ýmsar af þeim brtt. sem þar koma fram miða að því að breyta því í aðra átt.
    Ég vil svara því til, af því að það kom fram í máli hv. þm. varðandi almennu kaupleiguíbúðirnar, að í frv. kemur fram ástæðan fyrir því að almennar kaupleiguíbúðir eru færðar yfir í félagslega hluta húsnæðiskerfisins. Hér stendur um 2. gr., með leyfi forseta: ,,Rök fyrir þessu eru þau að almennar kaupleiguíbúðir eru byggðar á félagslegum forsendum, eignarhald er félagslegt og rekstur. Jafnframt eru miklar takmarkanir á endursölu almennra kaupleiguíbúða sem bera svipmót af þeim hömlum sem gilda um félagslegt húsnæði. Má þar nefna að framkvæmdaraðili hefur samkvæmt gildandi lögum kaupskyldu fyrstu fimm árin og síðan forkaupsrétt.``
    Ég vil líka aðeins víkja að atriði sem kemur fram í nál. minni hl., en þar segir: ,,Þannig getur húsnæðisnefnd með fulltingi fulltrúa minni hluta í sveitarstjórn og fulltrúa verkalýðshreyfingarinnar skuldbundið sveitarfélög til stórfelldra fjárhagslegra ráðstafana án þess að það sé vilji þeirra sem fara með pólitísk völd í sveitarfélaginu.`` Ég tel að hér gæti nokkurs misskilnings, enda segir í 70. gr. frv.:
    ,,Þegar sveitarstjórn eða annar viðurkenndur framkvæmdaaðili hefur tekið ákvörðun um byggingu eða kaup á félagslegum íbúðum skal hann tilkynna Húsnæðisstofnun ríkisins ákvörðun sína`` o.s.frv. Hér er raunverulega verið að segja að það er sveitarstjórnin sjálf sem tekur ákvörðun um hvað hún óskar eftir að byggja eða kaupa margar félagslegar íbúðir. Það er einungis úthlutunin sem er á hendi húsnæðisnefndar. Húsnæðisnefndin sem slík getur því
aldrei bundið sveitarfélög eða sett þau í einhverjar fjárhagslegar skuldbindingar sem þau ekki vilja. Þetta taldi ég nauðsynlegt að kæmi hér fram.
    Varðandi yfirtöku á eignum sem minni hl. gerir brtt. við, 21. gr., þá var gengið úr skugga um þetta við samningu frv. Það er ákvæði til bráðabirgða sem var farið yfir sem á að tryggja það sem fram kemur í 21. tölul. hjá minni hl. en þar segir: ,,Við gildistöku laga þessara taka húsnæðisnefndir við hlutverki stjórna verkamannabústaða eftir því sem við á. Enn fremur taka húsnæðisnefndir við réttindum og skyldum stjórna verkamannabústaða ... svo sem nánar verður kveðið á um í reglugerð.`` Tillögur minni hl. gera ráð fyrir því að gera þetta skýrara en það var álitið að óþarfi væri að gera það skýrara en hér kemur fram.
    Ég vildi aðeins láta þess getið núna við þessa umræðu málsins um leið og ég þakka nefndinni fyrir afgreiðslu á þessu máli.