Forsætisráðherra (Steingrímur Hermannsson) :
    Virðulegi forseti. Ég vil fyrst taka undir þau orð virðulegs forseta að það er óvenjulegt að ræða þannig um mál eins og nú er gert, mál sem liggur fyrir þinginu og ég geri ráð fyrir að verði rætt hér mjög ítarlega nk. þriðjudag. Og vitanlega hefði mátt afla sér upplýsinga um það með einu símtali að það yrði ekki töf á að leggja þetta mál fram. Það var löngu ákveðið að leggja það fram á fyrstu dögum þingsins. En ég skil mætavel þann vanda sem virðulegur forseti var í.
    Mér voru afhentar þegar ég gekk hér í salinn sex spurningar sem eru allar þess eðlis að ég þyrfti a.m.k. nokkrar mínútur fyrir hverja og eina. Ég vil aðeins taka það fram hér að að sjálfsögðu fór fram mjög ítarleg lögfræðileg athugun á öllum þeim atriðum sem fram koma í spurningum hv. þm. En að ég geti farið með það hér á tveimur mínútum er náttúrlega slík fjarstæða að ég reyni það ekki. Það er ekkert vit því miður í því. Ég er tilbúinn til að koma með mjög ítarleg svör við öllu þessu á þriðjudaginn og fagna því að spurningarnar eru komnar fram. Ég vona að hv. fyrirspyrjandi meti það að þeim verði svarað mjög ítarlega þá. Á þessu stigi verður að nægja að segja að ég tel að fyrsta og önnur spurning séu á miklum misskilningi byggðar, miklum misskilningi. Dómnum var ekki breytt, það voru forsendur sem dómurinn byggðist á sem voru felldar út. Um hinar spurningarnar verður að nægja það sem ég sagði áðan um lögfræðilega skoðun sem fram hefur farið á þeim málum og ég tel mig geta fært þau rök fyrir brýnni nauðsyn að setja bráðabirgðalög að ekki verði um villst af efnahagslegum ástæðum þessarar þjóðar, eins og lá fyrir. Ég svara því þannig nú að ég er ósammála þeim fullyrðingum öllum sem felast í þessum spurningum.