Frsm. meiri hl. heilbr.- og trn. (Valgerður Sverrisdóttir) :
Hæstv. forseti. Það eru aðeins örstutt tvö atriði sem mig langaði að koma inn á. Í fyrsta lagi vegna orða hv. 14. þm. Reykv. Mér fannst einhvern veginn eins og lægi í hans orðum að það væri hætta á því að þetta fjármagn færi meira og minna inn í rekstrargeirann, yrði notað sem rekstrarfé. Það sé meiningin með 4. tölul. 1. gr. sem hljóðar svo, með leyfi forseta: ,,Að veita tímabundið rekstrarfé til stofnana fyrir aldraða sem breyta eða hefja starfsemi eftir að fjárlagaár hefst.`` Meiningin með þessu er einfaldlega sú að þegar það kemur fyrir á miðju ári eða seinni hluta árs að dvalarheimilum er breytt í hjúkrunardeildir og það er ekki áætlað inni í almannatryggingalögum á því rekstrarári, fjárlagaári, þá sé heimild fyrir því að það sé nýtt fé til ársloka úr Framkvæmdasjóði aldraðra þangað til þessi viðkomandi hjúkrunardeild kemst inn á fjárlög sem gerist sjálfkrafa. Það er því bara verið að tala um einhverja mánuði. Það er ekki hætta á því að þessar deildir verði áfram inni á Framkvæmdasjóði aldraðra.
Eins er ákvæði um það, hæstv. forseti, að 3., 4. og 5. tölul. 1. gr. verði aldrei meira en 1 / 3 af ráðstöfunarfé sjóðsins, þannig að ég álít að það sé ekki hætta á þessu.
Þá vildi ég líka nefna vegna orða hv. 6. þm. Reykn. að það má rétt vera að ekki hefði verið óeðlilegt að það hefði komið fram í gær að ákvæði í lánsfjárlögum félli út. (Gripið fram í.) Já, það má alveg segja að það hefði verið sjálfsagt og slæmt að það skyldi ekki vera gert. En það sem ég átti við þegar ég sagði að það hefði verið óljóst um afdrif þessa máls í gær, þá er það nú svo að þegar ekki eru eftir nema tveir dagar af þingstörfum vitum við það stjórnarsinnar, hverjir sem það eru hverju sinni, að það komast ekki öll mál í gegn sem ríkisstjórnin gerir ráð fyrir eða vill að komist í gegn. Það þarf að semja um þessi mál og maður veit ekki fyrr en þau eru afgreidd sem lög hvort það tekst að ná þeim fram þrátt fyrir vilja ríkisstjórnar og þrátt fyrir vilja stjórnarsinna. Um þessi mál þarf að sjálfsögðu að semja þegar tími er svo naumur sem raun ber vitni.
