Geir H. Haarde :
    Herra forseti. Ég stend ekki hér upp til að flytja langt mál til viðbótar því sem fram kom í ræðu hv. frsm. 2. minni hl. heilbr.- og trn., en ég vil nota þetta tækifæri til að vekja enn einu sinni athygli á þeirri háðung sem frammistaða þessarar ríkisstjórnar er í málefnum þess sjóðs sem hér er verið að fjalla um, Framkvæmdasjóðs aldraðra.
    Hér er verið að samþykkja frv. um að skerða raunverulegt ráðstöfunarfé sjóðsins með því að bæta á hann nýjum verkefnum án þess að auka tekjurnar. En saga þessarar ríkisstjórnar í tengslum við þennan sjóð er orðin slík að ég held að hún ætti nú að skammast sín fyrir að taka þennan sjóð á dagskrá þingsins eins og búið er að féfletta hann og eins og búið er að fara með lagaákvæði sem að honum lúta.
    Ég bendi enn á það, eins og ég hef ítrekað gert hér í þingræðum, að skatturinn í þennan sjóð er innheimtur tvisvar sinnum. Annars vegar sem sérstakt gjald og hins vegar sem hluti af hinni almennu staðgreiðslu sem allir greiða. Því hefur ekkert verið breytt þrátt fyrir ítrekaðar yfirlýsingar manna eins og hæstv. utanrrh., sem var að sjálfsögðu ekkert að marka, óþarft að taka það fram, og ýmissa annarra ráðherra um að hið sérstaka gjald í Framkvæmdasjóðinn ætti ekki rétt á sér, bæði vegna þess að það ætti ekki heima í staðgreiðslukerfi og í öðru lagi vegna þess að búið væri að tryggja sjóðnum tekjur með því að hækka staðgreiðsluhlutfallið sem nam þessu gjaldi.
    Þessi umræða hefur farið fram nokkrum sinnum í þingsölum og það sem eftir hana stendur er það að allir hv. stjórnarþingmenn segjast í orði kveðnu vera á móti þessu sérstaka gjaldi nema einn, sem hefur haft manndóm í sér til að segja að hann vilji frekar hafa þetta á þennan veg. Hann telji að það eigi frekar að vera sérstakt gjald í sjóðinn en lækka staðgreiðsluna á móti og það er hv. þm. Geir Gunnarsson, sem tók það fram hér sérstaklega á síðasta þingi þegar til afgreiðslu kom frv. frá þeim sem hér stendur um að tryggja tekjur sjóðsins með öðrum hætti heldur en þessu sérstaka gjaldi og ganga sérstaklega frá því í lögum um hann hvernig útreiknuð hlutdeild í staðgreiðslufé skyldi vera.
    Nei, það hefur ekkert verið hlustað á það. Alþfl. er uppvís að því að ekki hefur reynst að marka eitt né neitt sem formaður flokksins hefur ítrekað látið frá sér fara um þetta mál. Það kemur náttúrlega fæstum hér á óvart en er engu að síður staðreynd.
    Nú er lagt til að framkvæmdafé sjóðsins verði skert með því að hann taki að sér viðhaldsverkefni o.fl. Á sama tíma liggur fyrir í fjh.- og viðskn. lánsfjárlagafrv. þar sem, eins og það kom frá efri deild, er gert ráð fyrir því að skerðing á fjármagni sjóðsins verði eitthvað á annað hundrað milljónir króna miðað við þær tekjur sem gert er ráð fyrir að hið sérstaka gjald skili, 130 millj. kr., og því hefur ekkert verið breytt enn þá hvað svo sem verður. Það er ósamræmi í fjárlagafrv. og lánsfjárlagafrv. að því er þetta varðar. Í fjárlögunum er gert ráð fyrir því að 370 millj. kr.

renni í sjóðinn en í lánsfjárlögunum segir 240. Það má vera að það sé ætlunin að breyta því. Það væri vissulega ánægjulegt. En jafnframt eru teknar 370 millj. kr. í gegnum staðgreiðsluna sem upphaflega voru ætlaðar þessum sjóði en renna nú til almennra þarfa ríkissjóðs.
    Ég tel ástæðulaust að fjölyrða frekar um þetta, virðulegi forseti. Ég vildi bara minna á þessar staðreyndir og hvernig búið er að fara með þennan sjóð og tel þess vegna ekki á það bætandi að auka verkefni sjóðsins eins og á stendur um hans fjárhagsmálefni og mun þess vegna, eins og fram kom í framsögu hv. 2. þm. Reykv., greiða atkvæði gegn þessu frv.
    Hitt er að sjálfsögðu vitað að nýjar byggingar, sem reistar eru, kosta sitt í rekstri og viðhaldi. Það hygg ég að öllum hafi verið ljóst, sem upphaflega stóðu að þessum framkvæmdasjóði, að það kynni að verða kostnaðarsamt að reka þessar stofnanir og halda þeim við. En viðhald þessara húsa, eins og annarra opinberra eigna, er sérstakt verkefni, sérstakt mál, sem þingið ætti nú kannski að taka fyrir sérstaklega við betra tækifæri, hvernig haldið er við ýmsum opinberum eignum hér í landinu. En þessi sjóður má ekki við því að bæta við sig slíkum verkefnum eins og ástatt er.