Geir H. Haarde :
    Herra forseti. Ég tel ástæðu til að taka undir ummæli síðasta ræðumanns um mikilvægi þess frv. sem hér er til umræðu. Hann lét þess getið að upphaflega barst þetta mál í frumvarpsformi hér inn í deildina fyrir tveimur árum þegar við fluttum frv. svipaðs efnis, en til að mynda 10. gr. þess frv. sem nú er til umræðu er tekin orðrétt og beint upp úr því frv. Það er þó að sjálfsögðu ekki aðalatriðið hvaðan gott kemur í þessu máli. Aðalatriðið er að sjálfsögðu það að nú er að því er virðist nokkuð víðtækt samkomulag um að gera bráðnauðsynlegar umbætur á meðferð þessara mála, setja eðlilegan lagagrundvöll undir framkvæmd sem tíðkast hefur og skýrar reglur um annað.
    Ég hlýt þó að vekja athygli á því að 2. gr. þessa frv. hefur verið nokkuð breytt frá því sem var í fyrra frv. hv. fjvn., en í þeirri grein er fjallað um meðferð kjarasamninga. Hér segir nú að leita skuli samþykkis Alþingis með frv. til fjáraukalaga fyrir viðbótarútgjöldum sem kjarasamningar kunna að hafa í för með sér svo skjótt sem verða megi eftir að kjarasamningar hafa verið gerðir. En breytingin er sú að greiða skuli í samræmi við hina nýju kjarasamninga þangað til slíkt frv. hefur verið afgreitt. Í fyrra frv., ef ég man rétt, var gert ráð fyrir því að óheimilt væri að greiða samkvæmt nýjum kjarasamningum fyrr en Alþingi hefði staðfest þann gjörning.
    Ég hygg að með þeirri breytingu sem hér hefur verið gerð sé alveg ljóst að Alþingi hefur ekki það frjálsa val um það hvort það vill staðfesta kjarasamning sem gert var ráð fyrir í fyrra frv. Og ég held að það hljóti öllum að vera ljóst að það verður óframkvæmanlegt að ætla með ákvörðun Alþingis að afturkalla ákvæði eða samningsbundnar kauphækkanir sem þegar eru komnar til framkvæmda og ríkisvaldið hefur samið um við sína viðsemjendur. Að því leyti til má segja að í 2. gr. frv. felist lítil efnisbreyting frá því sem verið hefur að því er varðar kjarasamninga og útgjöld þeirra vegna.
    Ég sé ekki ástæðu til annars en að benda á þetta atriði þannig að menn geri sér ljóst hvað í þessu kann að felast. Ég hef ekki hugmyndir um að flytja neinar brtt. eða annað slíkt við þetta atriði, en tel að það sé rétt að deildin átti sig á þeirri breytingu sem hér hefur verið gerð og hvað í henni felst.
    Að endingu vildi ég segja það, herra forseti, að þetta frv., ef að lögum verður, verður mikilvæg umbót í meðferð ríkisfjármála. En það er margt fleira sem þarf að gera. Í 8. gr. frv. er vikið að lögum nr. 52/1966, um ríkisbókhald, gerð ríkisreiknings og fjárlaga, með síðari breytingum, en það má gjarnan koma hér fram að það væri æskilegt næsta skref í umbótaviðleitni þingsins og framkvæmdarvaldsins á þessu sviði að taka þau lög til endurskoðunar eins og til að mynda yfirskoðunarmenn ríkisreiknings hafa margoft bent á og lagt til.