Ferill 292. máls. Aðrar útgáfur af skjalinu: Word Perfect.


123. löggjafarþing 1998–99.
Þskj. 346  —  292. mál.




Tillaga til þingsályktunar



um mat á áhrifum lögfestingar stjórnarfrumvarpa á byggðaþróun.

Flm.: Magnús Stefánsson, Ísólfur Gylfi Pálmason, Kristinn H. Gunnarsson,


Egill Jónsson, Gísli S. Einarsson, Hjálmar Árnason.



    Alþingi ályktar að með stjórnarfrumvörpum sem lögð eru fyrir Alþingi fylgi mat á því hvaða áhrif lögfesting kann að hafa á byggðaþróun í landinu.

Greinargerð.


    Á undanförnum árum hefur byggðaþróun í landinu verið sú að þúsundir Íslendinga hafa flutt af landsbyggðinni til höfuðborgarsvæðisins umfram þá sem hafa flutt til landsbyggðar­innar.
    Ljóst er að lögfesting einstakra lagafrumvarpa getur haft bein áhrif á byggðaþróun. Sem dæmi má nefna að fjárlög hvers árs eru stefnumótandi um það hvernig nýta á fjármagn ríkis­sjóðs til ýmissa hluta. Ákvæði fjárlaga um útgjöld í einstökum málaflokkum geta haft einföld og bein áhrif á byggðaþróun, til lengri og skemmri tíma. Þannig geta fjárlög jafnt stuðlað að sterkari stöðu byggðanna úti um landið sem veikt stöðu þeirra. Lögfesting stjórnarfrumvarpa í ýmsum málaflokkum hefur einnig bein áhrif. Því er afar mikilvægt að eins ljóst liggi fyrir og kostur er hvaða áhrif lagasetningin hefur á byggðaþróun, bæði við frumvarpssmíðina og við umfjöllun Alþingis.
    Þegar stjórnarfrumvörp eru í smíðum eru þau unnin að frumkvæði viðkomandi ráðuneyta. Oftast koma hagsmunaaðilar að þeirri vinnu, samráð er haft milli pólitískra samherja og í ein­staka tilfellum vinna þingmenn að málum. Áður en lokið er við að semja stjórnarfrumvarp gefur fjármálaráðuneytið umsögn um hvaða áhrif lögfesting þess komi til með að hafa á tekj­ur eða gjöld ríkissjóðs. Á sama hátt hlýtur að vera nauðsynlegt að skoðað verði hvaða áhrif lögfesting frumvarpa getur haft á byggðaþróun í landinu, ekki síst í ljósi þess hve alvarleg og neikvæð byggðaþróunin hefur verið á Íslandi mörg undanfarin ár.
    Þegar lagafrumvörp eru samin er mörkuð stefna um það á hverju viðkomandi lög skuli taka. Á því stigi málsins er mikilvægt að þeir sem semja lagafrumvörp geri sér sem besta grein fyrir áhrifum þeirra eftir að þau verða að lögum. Því er nauðsynlegt fyrir framkvæmdar­valdið og stjórnsýsluna að leitast við að gera sér grein fyrir því hvaða áhrif lögfesting laga­frumvarpa kemur til með að hafa á byggðaþróun. Færa má rök fyrir því að hagsmunir íbúa landsbyggðarinnar hafi verið látnir víkja fyrir öðrum hagsmunum. Í því sambandi má nefna fjárhagslega hagsmuni varðandi útgjöld ríkissjóðs sem lúta tölulegum lögmálum en í slíkum tilfellum skortir oft á að hugað sé að heildarhagsmunum þjóðarinnar. Leiða má líkur að því að í slíkum tilfellum hafi áhrif lagasetninga ýtt undir byggðaþróun undanfarinna ára.
    Stjórnsýslan og framkvæmdarvaldið hefur að langmestu leyti aðsetur á höfuðborgarsvæð­inu. Starfsmenn þess og embættismenn eru langflestir búsettir á því svæði og hafa takmörkuð tengsl og skilning á aðstæðum og hagsmunum annarra Íslendinga sem búa á landsbyggðinni. Þessir aðilar, sem hafa mikið um útfærslu lagafrumvarpa að segja, hafa hagsmuni byggðanna úti um landið eðlilega ekki efst í huga við frumvarpsgerðina eða þegar þeir fjalla um ýmis atriði á sviði framkvæmdarvaldsins. Ekki er fullyrt hér að þetta sé algilt en leiða má líkur að því að svona hafi málum verið háttað.
    Þegar leggja á mat á afleiðingar lögfestingar lagafrumvarpa á byggðaþróun í landinu má telja eðlilegt að Byggðastofnun sé falið að vinna slík verkefni. Stofnunin býr yfir alhliða þekkingu á málefnum og hagsmunum landsbyggðarinnar og því væri rökrétt að stofnunin ynni að slíkum verkefnum.