Aðrar útgáfur af skjalinu: PDF - Word Perfect. Ferill 409. máls.
136. löggjafarþing 2008–2009.
Þskj. 933  —  409. mál.




Framhaldsnefndarálit



um frv. til l. um breyt. á l. nr. 161/2002, um fjármálafyrirtæki, með síðari breytingum.

Frá viðskiptanefnd.



    Nefndin fjallaði um málið eftir 2. umræðu og þá einkum um c- og d-liði 2. tölul. breytingartillagna á þskj. 858 sem voru kallaðar aftur til 3. umræðu.
    Í c-lið 2. tölul. er gert ráð fyrir því að við 3. tölul. ákvæðis til bráðabirgða bætist að slitastjórn skuli áður en sex mánuðir eru liðnir frá gildistöku laganna taka við þeim verkefnum sem skilanefndunum er ætlað að halda áfram að sinna skv. 3. tölul. ákvæðisins í frumvarpinu en þá verður liðið u.þ.b. ár frá því að þær hófu störf. Tillagan hefur sætt gagnrýni, m.a. af hálfu skilanefnda og ýmissa kröfuhafa. Nefndin lagði breytinguna til í ljósi þess að frumvarpið er afrakstur heildarendurskoðunar á XII. kafla laga um fjármálafyrirtæki sem fjallar um slitameðferð og taldi nefndin eðlilegt að innan ekki allt of langs tíma yrði einungis farið að hinum nýju reglum en ekki yrði um tvöfalt kerfi að ræða til langframa. Nefndin fellst á að óþarft sé að tilgreina tiltekinn tíma í þessu efni en gerir eftir sem áður ráð fyrir því að nefndarmönnum í skilanefndum fækki eftir því sem verkefni nefndanna minnka en gera má ráð fyrir að umfang verkefna þeirra minnki þegar frá líður. Þannig muni greiðslustöðvun og slitameðferð þeirra fjármálafyrirtækja sem þegar hafa fengið greiðslustöðvun, og ákvæði til bráðabirgða II nær til, með tímanum falla í þann farveg sem að öðru leyti er kveðið á um í frumvarpinu.
    Með d-lið 2. tölul. lagði nefndin til að hnykkt yrði á því að frá gildistöku laganna skyldi kostnaður af greiðslustöðvun og slitameðferð greiðast af eignum þess fjármálafyrirtækis sem í hlut á. Nefndin fellst á að þessi tillaga geti hafa valdið þeim misskilningi að vafi leiki á því hvernig fara skuli með þegar áfallinn kostnað af greiðslustöðvun og slitameðferð fjármálafyrirtækja sem þegar hafa fengið greiðslustöðvun og ákvæði til bráðabirgða II tekur til. Í frumvarpinu er ekki sérstaklega kveðið á um greiðslu þess kostnaðar sem hlýst af störfum fjármálafyrirtækis á meðan það er í greiðslustöðvun eða slitameðferð, en gert er ráð fyrir að um þann kostnað fari samkvæmt ákvæðum laga um gjaldþrotaskipti o.fl. og þar með að hann greiðist af eignum þess fjármálafyrirtækis sem í hlut á. Þrátt fyrir 100 gr. a laga um fjármálafyrirtæki, þar sem kveðið er á um að ríkissjóður beri ábyrgð á kostnaði af framkvæmd aðgerða Fjármálaeftirlitsins á grundvelli ákvæðisins, þ.m.t. skiptakostnaði ef til slíks kostnaðar stofnast, hefur ríkissjóður og Fjármálaeftirlitið greitt hluta af áföllnum kostnaði við störf skilanefnda og mat á eignum bankanna. Nefndin telur að það hafi ekki verið ætlunin þegar ákvæðið var lögfest heldur hafi því verið ætlað að tryggja að ríkið bæri ábyrgð á þeim kostnaði við skipti sem ekki fengist greiddur af eignum viðkomandi fjármálafyrirtækis.
    Til að taka af allan vafa um framangreindan skilning leggur nefndin til að frumvarpið verði samþykkt óbreytt frá 2. umræðu.
    Höskuldur Þórhallsson var fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Alþingi, 14. apríl 2009.



Álfheiður Ingadóttir,


form., frsm.


Gunnar Svavarsson.


Birgir Ármannsson.



Lúðvík Bergvinsson.


Guðfinna S. Bjarnadóttir.


Árni M. Mathiesen.



Birkir J. Jónsson.


Jón Magnússon.