Aðrar útgáfur af skjalinu: PDF - Word Perfect. Ferill 144. máls.
139. löggjafarþing 2010–2011.
Þskj. 672 — 144. mál.
velferðarráðherra við fyrirspurn Gunnars Braga Sveinssonar um útgjaldaauka fyrir sjúklinga og aðstandendur sjúklinga vegna niðurskurðar á heilbrigðisstofnunum samkvæmt frumvarpi til fjárlaga fyrir árið 2011.
1. Hversu mikill útgjaldaauki í kjölfar niðurskurðar í fjárlagafrumvarpi lendir á sjúklingum vegna þeirra ferða sem þeir þurfa að greiða fyrir sökum þess að þeir þurfa að sækja þjónustu utan síns heimahéraðs til Landspítala eða Sjúkrahússins á Akureyri og er þar átt við ferðir sem ekki eru greiddar af Sjúkratryggingum Íslands?
Í tillögum um samdrátt sem settar voru fram í fjárlagafrumvarpi var stuðst við íbúafjöldafjölda á upptökusvæðum einstakra heilbrigðisstofnana og gögn um legudaga íbúa á höfuðborgarsvæðinu og út frá því var áætluð þörf fyrir legurými á einstökum svæðum á landsbyggðinni. Grunnforsendan er því áfram sú að þörf fyrir almenna sjúkrahúsþjónustu verði mætt innan hvers svæðis og ekki verði um að ræða aukna þörf á að sækja þjónustu utan heimahéraðs. Yfirlit yfir einstakar forsendur sem notaðar voru fyrir samdrætti í fjárveitingum til sjúkrasviða heilbrigðisstofnana hefur verið birt á heimasíðu heilbrigðisráðuneytisins.
Ekki var því gert ráð fyrir að hagræðingarkröfu fjárlagafrumvarps yrði mætt með tilflutningi þjónustu, heldur með því að stytta legutíma, fækka innlögnum og hagræða með öðrum leiðum á sambærilegan hátt og þegar hefur verið gert á Landspítala og á sjúkrahúsinu á Akureyri á undanförnum árum. Eftir sem áður voru fleiri sjúkrarúm ætluð til almennrar sjúkrahúsþjónustu á landsbyggðinni, eða um 1,5 rými á hverja 1.000 íbúa, en á höfuðborgarsvæði þar sem er tæplega 1 rými á hverja 1.000 íbúa.
Í þessu sambandi er þó rétt að nefna að fjárlagafrumvarpið var endurskoðað í ljósi upplýsinga sem fram komu á fundum faghóps heilbrigðisráðherra sem haldnir voru með fagfólki og stjórnendum einstakra heilbrigðisstofnana og leitast var við að tryggja að unnt yrði að viðhalda nauðsynlegri þjónustu á hverju svæði. Í fjárlögum ársins 2011 er dregið verulega úr þeim samdrætti í fjárveitingum til heilbrigðisstofnana á landsbyggðinni sem gert var ráð fyrir í fjárlagafrumvarpi. Með þessari breytingu ætti stofnunum enn frekar að vera kleift að hagræða án þess að það leiði til meiri flutninga sjúklinga milli svæða. Ekki er því gert ráð fyrir því að sjúklingar verði fyrir útgjaldaauka vegna niðurskurðar fjárveitinga til heilbrigðisstofnana.
2. Hversu mikill útgjaldaauki lendir á aðstandendum sjúklinga (vegna ferða, vinnutaps, gistingar og uppihalds) sem munu í kjölfar niðurskurðarins þurfa að vitja sjúklinga á sjúkrahús utan síns heimahéraðs?
Eins og að framan greinir, var ekki gert ráð fyrir að hagræðingarkröfu fjárlagafrumvarps yrði mætt með flutningum sjúklinga út fyrir heimahérað umfram það sem nú er vegna sérhæfðra aðgerða og bráðatilfella. Í meðferð fjárlagafrumvarpsins var dregið verulegu úr hagræðingarkröfu og er því ekki gert ráð fyrir því að sjúklingar þurfi í auknum mæli að sækja þjónustu utan síns heimahéraðs. Ekki er því gert ráð fyrir útgjaldaauka aðstandenda af þessum sökum.
139. löggjafarþing 2010–2011.
Þskj. 672 — 144. mál.
Svar
velferðarráðherra við fyrirspurn Gunnars Braga Sveinssonar um útgjaldaauka fyrir sjúklinga og aðstandendur sjúklinga vegna niðurskurðar á heilbrigðisstofnunum samkvæmt frumvarpi til fjárlaga fyrir árið 2011.
1. Hversu mikill útgjaldaauki í kjölfar niðurskurðar í fjárlagafrumvarpi lendir á sjúklingum vegna þeirra ferða sem þeir þurfa að greiða fyrir sökum þess að þeir þurfa að sækja þjónustu utan síns heimahéraðs til Landspítala eða Sjúkrahússins á Akureyri og er þar átt við ferðir sem ekki eru greiddar af Sjúkratryggingum Íslands?
Í tillögum um samdrátt sem settar voru fram í fjárlagafrumvarpi var stuðst við íbúafjöldafjölda á upptökusvæðum einstakra heilbrigðisstofnana og gögn um legudaga íbúa á höfuðborgarsvæðinu og út frá því var áætluð þörf fyrir legurými á einstökum svæðum á landsbyggðinni. Grunnforsendan er því áfram sú að þörf fyrir almenna sjúkrahúsþjónustu verði mætt innan hvers svæðis og ekki verði um að ræða aukna þörf á að sækja þjónustu utan heimahéraðs. Yfirlit yfir einstakar forsendur sem notaðar voru fyrir samdrætti í fjárveitingum til sjúkrasviða heilbrigðisstofnana hefur verið birt á heimasíðu heilbrigðisráðuneytisins.
Ekki var því gert ráð fyrir að hagræðingarkröfu fjárlagafrumvarps yrði mætt með tilflutningi þjónustu, heldur með því að stytta legutíma, fækka innlögnum og hagræða með öðrum leiðum á sambærilegan hátt og þegar hefur verið gert á Landspítala og á sjúkrahúsinu á Akureyri á undanförnum árum. Eftir sem áður voru fleiri sjúkrarúm ætluð til almennrar sjúkrahúsþjónustu á landsbyggðinni, eða um 1,5 rými á hverja 1.000 íbúa, en á höfuðborgarsvæði þar sem er tæplega 1 rými á hverja 1.000 íbúa.
Í þessu sambandi er þó rétt að nefna að fjárlagafrumvarpið var endurskoðað í ljósi upplýsinga sem fram komu á fundum faghóps heilbrigðisráðherra sem haldnir voru með fagfólki og stjórnendum einstakra heilbrigðisstofnana og leitast var við að tryggja að unnt yrði að viðhalda nauðsynlegri þjónustu á hverju svæði. Í fjárlögum ársins 2011 er dregið verulega úr þeim samdrætti í fjárveitingum til heilbrigðisstofnana á landsbyggðinni sem gert var ráð fyrir í fjárlagafrumvarpi. Með þessari breytingu ætti stofnunum enn frekar að vera kleift að hagræða án þess að það leiði til meiri flutninga sjúklinga milli svæða. Ekki er því gert ráð fyrir því að sjúklingar verði fyrir útgjaldaauka vegna niðurskurðar fjárveitinga til heilbrigðisstofnana.
2. Hversu mikill útgjaldaauki lendir á aðstandendum sjúklinga (vegna ferða, vinnutaps, gistingar og uppihalds) sem munu í kjölfar niðurskurðarins þurfa að vitja sjúklinga á sjúkrahús utan síns heimahéraðs?
Eins og að framan greinir, var ekki gert ráð fyrir að hagræðingarkröfu fjárlagafrumvarps yrði mætt með flutningum sjúklinga út fyrir heimahérað umfram það sem nú er vegna sérhæfðra aðgerða og bráðatilfella. Í meðferð fjárlagafrumvarpsins var dregið verulegu úr hagræðingarkröfu og er því ekki gert ráð fyrir því að sjúklingar þurfi í auknum mæli að sækja þjónustu utan síns heimahéraðs. Ekki er því gert ráð fyrir útgjaldaauka aðstandenda af þessum sökum.
