Ferill 821. máls. Aðrar útgáfur af skjalinu: PDF - Word Perfect.
144. löggjafarþing 2014–2015.
Þingskjal 1653 — 821. mál.
Svar
innanríkisráðherra við fyrirspurn frá Helga Hrafni Gunnarssyni um loftför.
1. Hversu mörg loftför voru skráð á Íslandi og/eða með gilt lofthæfisstaðfestingarvottorð árin 2008–2014, flokkað eftir eftirfarandi tegundum:
a. flutningaloftför (atvinnuloftför sem falla undir EASA-reglur, sbr. 3. gr. reglugerðar nr. 202/2007, um flokkun loftfara og lofthæfivottorða),
b. almannaloftför með EASA-vottun (einkaloftför sem falla undir EASA-reglur, sbr. 3. gr. áðurnefndrar reglugerðar),
c. söguleg loftför (almannaloftför),
d. heimasmíðuð loftför (einkaloftför)?
Í loftfaraskrá Samgöngustofu, sbr. III. kafla laga nr. 60/1998, um loftferðir, er haldið utan um skráningu íslenskra loftfara eins og hún er á hverjum tíma. Skráin uppfærist við hverja breytingu sem gerð er á skráningu enda nauðsynlegt að skráin sýni rétta stöðu á hverjum tíma. Í loftfaraskránni koma fram upplýsingar um eiganda loftfars og tegund þess, þar á meðal flokkað eftir því hvort um er að ræða flutningaloftfar, almannaloftfar með EASA- vottun eða loftfar sem ekki fellur undir EASA-reglur (Annex II loftfar). Þá koma þar fram upplýsingar um gildi lofthæfistaðfestingarvottorðs loftfarsins eða upplýsingar um heimild til starfrækslu loftfars þegar um er að ræða loftför sem ekki falla undir EASA-reglur.
Hlutverk Samgöngustofu gerir nauðsynlegt að kalla fram ýmsar upplýsingar úr loftfaraskránni, þar með talið aftur í tímann, m.a. um fjölda loftfara. Grunnurinn er þannig uppbyggður að hægt er að kalla fram upplýsingar eftir árum um:
– fjöldi skráðra loftfara í flugrekstri, þ.e. þau loftför sem falla undir a-lið. Þessi hópur nefnist „flugrekendur“ í töflunni hér að neðan;
– fjöldi skráðra loftfara sem ekki eru í flugrekstri, þ.e. þau loftför sem falla undir b-, c- og d-lið, en auk þess eru flokkuð undir þessum lið loftför sem falla undir reglugerð nr. 1185/2012 um starfrækslu og lofthæfi loftfars í opinberum rekstri. Þessi hópur nefnist „aðrir“ í töflunni hér að aftan.
Gagnagrunnur Samgöngustofu er ekki byggður þannig upp að hægt sé að sundurgreina aftur í tímann fjölda sögulegra loftfara og heimasmíðaðra loftfara frá fjölda almannaloftfara með EASA-vottun. Í samræmi við framangreint eru þær upplýsingar sem hægt er að ná fram úr gagnagrunni Samgöngustofu um fjölda loftfara á árunum 2008–2014 eftirfarandi:
| Skráð loftför | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 |
| Flugrekendur | 104 | 100 | 81 | 84 | 83 | 85 | 79 |
| Aðrir | 302 | 299 | 300 | 282 | 278 | 278 | 280 |
Um gildi lofthæfistaðfestingarvottorða og upplýsingar um heimildir til starfrækslu loftfara, gildir það sama og áður segir að gagnagrunnur Samgöngustofu er hannaður þannig að það liggi fyrir á hverjum tíma hvort loftfar hefur gilt lofthæfistaðfestingarvottorð/heimild til starfrækslu. Hins vegar hefur það ekki verið álitið nauðsynlegt að hægt væri að kalla fram þessar upplýsingar aftur í tímann og liggja því þær upplýsingar ekki fyrir í grunninum.
Í ágúst 2015 er staðan sú að í loftfaraskrá eru 365 loftför. Fjöldi loftfara, sem falla undir EASA-reglur, þ.e. flutningaloftför og einkaloftför sem falla undir EASA-reglur, eru 261 og þar af eru loftför með gilt lofthæfistaðfestingarvottorð 166. Fjöldi loftfara, sem ekki falla undir EASA-reglur, eru 104 og af þeim eru 58 með heimild til starfrækslu loftfars. Samgöngustofa bendir þó á að upplýsingar um útgefin lofthæfistaðfestingarvottorð koma frá eigendum/umráðendum loftfara, en nokkuð hefur borið á því að þessar tilkynningar berist ekki. Þannig getur verið um einhverja skekkju að ræða í tölu um EASA-loftför sem ekki er á valdi stofnunarinnar að lagfæra.
– Hvað hafa á fyrrgreindu tímabili verið framkvæmdar margar ACAM-úttektir samkvæmt grein M.B.303 í viðauka I við reglugerð (EB) nr. 2042/2003 um áframhaldandi lofthæfi loftfara og annarra framleiðsluvara, flokkað eftir tegundum skv. 1. tölul., og hversu mörg loftför voru skyndikyrrsett með 1. stigs frávik og 2. stigs frávik?
Svar óskast sundurliðað eftir árum.
ACAM-úttektir voru ekki framkvæmdar árið 2008 þar sem beiting reglugerðarinnar á Íslandi hófst ekki fyrr en 2009. Um ACAM-skoðanir (áframhaldandi lofthæfi – Aircraft Continuing Airworthiness Monitoring) er fjallað í B-þætti, C-kafla, M.B.303 í reglugerð (EB) nr. 2042/2003 en reglugerðin er innleidd í íslenskan rétt með reglugerð nr. 206/2007 um viðvarandi lofthæfi loftfara og flugtæknilegra framleiðsluvara, hluta og búnaðar og um samþykki fyrir viðhaldsstöðvum og starfsfólki á þessu sviði.
Þau loftför, sem skoðuð eru í ACAM-úttektum hjá Samgöngustofu, eru annars vegar flokkuð sem flutningaflug/atvinnuflug, þ.e. þau loftför sem falla undir a-lið 1. liðar fyrirspurnarinnar og hins vegar sem einkaloftför/almannaloftför, þ.e. þau loftför sem falla undir b-lið 1. liðar.
Í samræmi við framangreint eru þær upplýsingar sem er að finna í gagnagrunni Samgöngustofu varðandi fjölda ACAM-skoðana fyrir árin 2008–2014, flokkaðar eftir tegundum loftfara, eftirfarandi:
| Fjöldi/teg. úttekta | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 |
| Fjöldi flutninga-/atvinnuloftfara | 0 | 20 | 41 | 33 | 39 | 22 | 24 |
| Fjöldi einka-/almannaloftfara | 0 | 0 | 5 | 5 | 6 | 5 | 9 |
Ekki er beinlínis fjallað um „skyndikyrrsetningar“ í reglugerð (EB) nr. 2042/2003. Í reglugerðinni er mælt fyrir um í fyrrgreindu ákvæði M.B.303 að komi, við könnun á loftfari eða með öðrum hætti, fram vísbendingar um að ekki sé farið að þeim kröfum sem gerðar eru í reglugerðinni og frávikið flokkast sem fyrsta stigs frávik skuli lögbært yfirvald, þ.e. Samgöngustofa, krefjast þess að gripið verði til viðeigandi aðgerða til leiðréttingar á frávikinu áður en til frekara flugs komi og skuli þar grípa til tafarlausra aðgerða til að afturkalla eða ógilda lofthæfistaðfestingarvottorð tímabundið.
Kerfi Samgöngustofu býður ekki upp á að kallaðar séu fram upplýsingar um slíkar aðgerðir.
