Ferill 45. máls. Aðrar útgáfur af skjalinu: PDF - Word Perfect.
158. löggjafarþing 2026–2027.
Þingskjal 45 — 45. mál.
Frumvarp til laga
um breytingu á lögum um opinber fjármál, nr. 123/2015 (árs fyrirvari skattahækkana).
Flm.: Guðlaugur Þór Þórðarson, Diljá Mist Einarsdóttir, Jens Garðar Helgason Ingveldur Anna Sigurðardóttir, Njáll Trausti Friðbertsson, Rósa Guðbjartsdóttir, Sigurður Örn Hilmarsson.
1. gr.
a. Í stað orðanna „og styrkri og ábyrgri stjórn opinberra fjármála“ í 1. málsl. kemur: styrkri og ábyrgri stjórn opinberra fjármála og fyrirsjáanleika.
b. Við bætist nýr töluliður, svohljóðandi: vandaðan undirbúning og fyrirsjáanleika lagasetningar til tekjuöflunar hins opinbera.
2. gr.
Fyrirsjáanleiki skattlagningar.
Heimilt er að víkja frá tímamarki 1. mgr. í neyðartilvikum og þegar fyrirvari í 1. mgr. skapar fyrirsjáanlega óstöðugleika á mörkuðum eða í hagkerfinu.
3. gr.
Greinargerð.
Ábyrg efnahagsstjórn er lykillinn að farsælu samfélagi þar sem agi í ríkisútgjöldum, skýr forgangsröðun í þágu grunnþjónustu, einfalt regluverk og gagnsæi tryggja atvinnulífinu súrefni til vaxtar og þjóðinni betri lífskjör til framtíðar.
Fyrirsjáanleiki og gagnsæi í skattamálum er gríðarlega mikilvægt fyrir íslenskt atvinnulíf, ekki síst þegar kemur að erlendum fjárfestingum. Eftir því sem skattamál verða sífellt flóknari tæknilega eykst þörfin fyrir það að lög, reglugerðir og leiðbeiningar skattyfirvalda séu ítarleg og skýr. Eðlilegt er að lög um opinber fjármál hafi það að markmiði að auka fyrirsjáanleika í tekjuöflunarkerfi ríkisins.
Til að tryggja nægjanlegan fyrirsjáanleika fyrir fólk og fyrirtæki til að bregðast við áhrifum skattahækkana er með frumvarpi þessu lagt til að samþykkja þurfi breytingar sem leiða til skattahækkana 12 mánuðum áður en þær taka gildi. Telja verður eðlilegt að gera þá kröfu til stjórnvalda að þau geri langtímaáætlanir sem standist og því ekkert því til fyrirstöðu að lögfesta reglu sem þessa.
Um 1. gr.
Um 2. gr.
Í 2. mgr. er að finna undanþágu frá 1. mgr. ef slík neyðaratvik koma upp í samfélaginu að setja þurfi af stað tekjuöflun með skemmri fyrirvara en meginreglan kveður á um.
Hægt er að réttlæta skattahækkanir með skömmum fyrirvara í tveimur tilvikum. Í fyrsta lagi ef upp kemur einhvers konar neyð og hins vegar þegar fyrirséð er að bið eftir gildistöku hvetur til undanskota á skatti. Sem dæmi má nefna að ef setja á skatt á útflæði fjármagns úr íslensku hagkerfi þá væri hvati til að fara út úr krónustöðunni á meðan 12 mánaða fyrirvarinn væri að líða, þ.e. áður en skattahækkunin tekur gildi, sem hefði neikvæð áhrif á gengið og skattstofninn væri þá að einhverju leyti horfinn.
Um 3. gr.