Einar Arnórsson

Einar Arnórsson

Þingseta

Alþingismaður Árnesinga 1914–1919 (Sjálfstæðisflokkurinn eldri, Sjálfstæðisflokkurinn langsum), alþingismaður Reykvíkinga 1931–1932 (Sjálfstæðisflokkur).

Ráðherra Íslands 1915–1917, dóms- og menntamálaráðherra 1942–1944.

Minningarorð

Æviágrip

Fæddur á Minna-Mosfelli í Grímsnesi 24. febrúar 1880, dáinn 29. mars 1955. Foreldrar: Arnór Jónsson (fæddur 25. júlí 1839, dáinn 14. febrúar 1926) bóndi þar og kona hans Guðrún Þorgilsdóttir (fædd 15. maí 1837, dáin 16. apríl 1897) húsmóðir. Maki (5. október 1907): Sigríður Þorláksdóttir Johnson (fædd 22. mars 1877, dáin 11. ágúst 1960) húsmóðir. Foreldrar: Þorlákur Ó. Johnson, sonur Ólafs Johnsens þjóðfundarmanns, og Ingibjörg Bjarnadóttir Johnson. Börn: Ingibjörg (1908), Guðrún (1909), Áslaug (1911), Ásgerður (1913), Hrafnhildur (1915), Logi (1917).

Stúdentspróf Lsk. 1901. Lagði fyrst stund á norræna málfræði við Hafnarháskóla, en hvarf frá því. Lögfræðipróf Hafnarháskóla 1906. Yfirréttarmálaflutningsmaður 1907. Heiðursdoktor í lögum Háskóla Íslands 1936. Hrl. 1945.

Ritstjóri Fjallkonunnar 1907. Kennari við Lagaskólann í Reykjavík 1908–1911. Prófessor í lögum við Háskóla Íslands 1911–1915. Skipaður 4. maí 1915 ráðherra Íslands, lausn 4. janúar 1917. Varð þá að nýju prófessor í lögum og gegndi því embætti til 1932, enda þótt hann fengi lausn í október 1919 og væri stjórnmálaritstjóri Morgunblaðsins og Ísafoldar veturinn 1919–1920. Rektor Háskóla Íslands 1918–1919 og 1929–1930. Jafnframt var hann skattstjóri í Reykjavík 1922–1928 og formaður niðurjöfnunarnefndar, sat í nefndinni til 1932. Hæstaréttardómari 1932–1942. Skipaður 16. desember 1942 dóms- og menntamálaráðherra, lausn 16. september 1944, en falið að gegna störfum áfram um stundarsakir, fékk lausn 21. september. Hæstaréttardómari 1944–1945.

Kosinn í velferðarnefnd 1914. Átti sæti í fullveldisnefnd Alþingis 1917–1918. Átti og sæti í sambandslaganefnd 1918 og síðan dansk-íslenskri ráðgjafarnefnd til 1934. Skipaður 1927 í matsnefnd á Landsbankann. Vann 1925 ásamt Hannesi Þorsteinssyni að rannsókn íslenskra skjala í ríkisskjalasafni Dana og samningum um afhendingu þeirra til Íslands. Í bæjarstjórn Reykjavíkur 1930–1932. Skipaður 1934 í nefnd til þess að undirbúa nýja réttarfarslöggjöf. Forseti Sögufélagsins 1935–1955. Átti sæti í Árnasafnsnefnd 1936–1942.

Alþingismaður Árnesinga 1914–1919 (Sjálfstæðisflokkurinn eldri, Sjálfstæðisflokkurinn langsum), alþingismaður Reykvíkinga 1931–1932 (Sjálfstæðisflokkur).

Ráðherra Íslands 1915–1917, dóms- og menntamálaráðherra 1942–1944.

Afkastamikill rithöfundur og samdi fjölda rita og greina um lögfræði, sögu Íslendinga o. fl. Heiti nokkurra bókanna eru: Réttarstaða Íslands. Meðferð opinberra mála. Þjóðréttarsamband Íslands og Danmerkur. Réttarsaga Alþingis. Þjóðabandalagið. Alþingi og frelsisbaráttan 1845–1874. Árnesþing á landnáms- og söguöld. Annaðist útgáfu Alþingisbóka og fleiri merkra heimildarrita um íslensk lög og dóma o. fl.

Ritstjóri: Fjallkonan (1907). Ísafold (1919–1920). Morgunblaðið (1919–1920). Skírnir (1930). Blanda (1936–1939). Saga (1950–1954). Tímarit lögfræðinga (1951–1953).

Æviágripi síðast breytt 13. apríl 2015.

Æviágrip þingmanna eru almennt ekki uppfærð eftir að þingsetu lýkur, nema leiðrétta þurfi augljósar villur.

Áskriftir