157. löggjafarþing — 3. fundur,  11. sept. 2025.

fjárlög 2026.

1. mál
[12:52]
Horfa

Ragnar Þór Ingólfsson (Flf) (andsvar):

Frú forseti. Ég þakka hv. þm. Bergþóri Ólasyni fyrir góða spurningu. Ég vil byrja á því að segja að ég hef í fyrra starfi mínu fylgst mjög vel með þróun vísitölu, samsetningu vísitölu, bæði launa og neyslu, og held að áhyggjur hv. þingmanns og fólks almennt um að bætur fari fram úr lægstu launum séu með öllu óþarfar, nema til það langs tíma litið að við séum að horfa einhverja áratugi fram í tímann. Hins vegar er þessi leið skynsamleg að því leytinu til að vísitöluhækkun bóta mun í það minnsta draga úr þeirri kjaragliðnun sem hefur orðið á milli lægstu launa og sömuleiðis bóta, í það minnsta stoppa þá gliðnun. Vonandi verður það til þess að staða okkar veikustu bræðra og systra í samfélaginu batni úr því sem er þar sem stór, ef ekki stærsti, hluti þess hóps býr við sárafátækt. Ég hef svo sem ekki teljandi áhyggjur af því að verkalýðshreyfingin standi sig ekki í stykkinu við að semja um lágmarkslaun til að standa undir lágmarksframfærslu. Þar er harðduglegt fólk sem er mjög fylgið sér. En ég tel þessar áhyggjur vera með öllu óþarfar, sérstaklega í ljósi síðustu kjarasamninga eða síðustu ára þar sem hefur verið samið um krónutöluhækkanir sem eru hlutfallslega hærri og hafa í einhverjum tilfellum verið hlutfallslega hærri en launavísitala hefur síðan mælst. Þess vegna held ég að þessar áhyggjur séu með öllu óþarfar, í það minnsta næsta áratuginn.