fjárlög 2026.

Virðulegi forseti. Ég þakka hæstv. efnahags- og fjármálaráðherra fyrir spurningu til mín. Ég vil líka nota tækifærið og þakka hæstv. ráðherra fyrir að vera hér í salnum í allan dag og taka samtalið við þingið varðandi, eins og ég sagði áðan, eitt mikilvægasta frumvarp hverrar ríkisstjórnar. Það er rétt og við deilum þeirri skoðun, ég og hæstv. efnahags- og fjármálaráðherra, að skuldir ríkisins eru miklar og vaxtagjöld ríkisins þar með mjög há. En eins og ég nefndi í ræðu minni og hæstv. ráðherra nefndi einnig, að hér hefði verið viðvarandi halli frá árinu 2019, þá ætla ég að fá að ítreka það að hér hafa áföll dunið yfir sem engin fordæmi eru fyrir af þeirri stærðargráðu á lýðveldistímanum. Það væri mjög mikil einföldun að ætla að standa hér og reyna að halda því fram að það hafi ekki haft áhrif á rekstur ríkisins að grípa hér heila atvinnugrein sem ferðaþjónustan var og koma í veg fyrir að á milli 20 og 30.000 manns myndu missa vinnuna og fjölskyldurnar í landinu lenda í alvarlegum erfiðleikum. Skuldastaða verður að vera hófleg. Eins og ég nefndi einnig í ræðu minni hafði Bjarni Benediktsson, fyrrum fjármálaráðherra, lagt ofurkapp á að greiða niður skuldir. Skuldastaðan var hagstæð okkur Íslendingum þegar þessi áföll réðu yfir. Því gátum við gripið þessi fyrirtæki. Hæstv. ráðherra spyr mig hvort þessar aðgerðir hafi verið of umfangsmiklar og staðið of lengi. Um það ætla ég ekki að segja en mig langar að vitna í orð núverandi forsætisráðherra, Kristrúnar Frostadóttur, sem segir orðið oft á dag: Ef það þarf að gera meira þá gerum við meira. Ég held að það hafi verið mantran í þeim aðstæðum sem þarna sköpuðust.