fjárlög 2026.

Virðulegur forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir hans yfirferð hér varðandi fjárlögin. Mig langar að koma svolítið inn á það, á þeim tíma sem ég hef, og spyrja aðeins um fjölskylduna og börnin og aðstæður þeirra, sérstaklega á húsnæðismarkaði. Nú er það þannig að fjölskyldan er ein af grunneiningum í íslensku samfélagi og það er eitt af stóru hlutverkum hverrar fjölskyldu að koma sér upp húsnæði. Það getur verið kostnaðarfrekt og kostnaðarsamt á sama tíma og fólk er að eignast börn, ala upp börn, með námslán; fólk er að borga af nýja fjölskyldubílnum og annað slíkt. Mig langar að spyrja hæstv. ráðherra hver áform ríkisstjórnarinnar, í þessum fjárlögum og tekjuforsendum þess, séu með því hvort tveggja að afnema samsköttun hjóna — það er einmitt fjölskyldan sem stendur frammi fyrir þessum kostnaði, til að hugsa um börnin, ala upp börnin, framtíð þessa lands, og samsköttun er einmitt mest nýtt þar sem annað foreldrið eða annar makinn er með skerta starfsgetu eða þarf að vera heimavinnandi vegna barna og fleira slíkt — og séreignarsparnaðinn sem er að hjálpa fólki til að greiða niður húsnæðislánin til þess að það sé meira eftir á þessu dýrasta skeiði fjölskyldunnar. Hvernig fer þetta saman með hagsmunum barna og því að við erum að hjálpa fólki til að eignast húsnæði og tryggja börnum öruggt skjól? Það er einn hluti af fátækt barna hvað þau hafa mörg herbergi og hvernig aðstöðu þau búa við. En hér er verið að skerða tekjur barnafjölskyldna á tvennan hátt í gegnum séreignarsparnaðinn og í gegnum samsköttun hjóna. Hvernig fara þessi áform hæstv. ráðherra saman?