skipulagslög.
Virðulegur forseti. Þetta er góð umræða sem við eigum hér og sitt sýnist hverjum að sjálfsögðu. Sveitarfélögin á Austurlandi hafa t.d. unnið sameiginlegt svæðisskipulag frá 2022–2044. Það er sameiginleg framtíðarsýn Fjarðabyggðar, Fljótsdalshrepps, Múlaþings og Vopnafjarðarhrepps. Tilgangurinn með þessu svæðisskipulagi er að samstilla stefnur sveitarfélaganna á sviði umhverfis, efnahags, samfélags og menningar og tryggja þar með sjálfbæra þróun komandi kynslóðum í hag. Þarna sáu sveitarfélögin á Austurlandi sér hag í því að vinna sameiginlega stefnu fyrir svæðið. Slík samvinna, hvernig við sjáum einhver svæði fyrir okkur milli sveitarfélaganna, er mjög af hinu góða sem og öll samvinna og samstarf.
En ég held að við hljótum að sjá að staðan eins og hún er uppi núna er ekki ásættanleg hér á höfuðborgarsvæðinu. Sá sem hér stendur sat 13 ár í sveitarstjórn og þó að við séum búin að vinna svæðisskipulag, sveitarfélögin, þá er ekki þar með sagt að það hafi alltaf verið samhljómur í stefnu sveitarfélaga og oft tekist á um brýn mál og áherslumál í fjórðungnum, svo ég taki nú þennan 11.000 manna fjórðung sem dæmi. Hér erum við náttúrlega að tala um miklu fjölmennara svæði, höfuðborgarsvæðið, en það er samt ein af skyldum sveitarfélaganna að tryggja lóðaframboð, að sjá til þess að það séu lóðir ef land er fyrir hendi í viðkomandi sveitarfélagi, að það sé búið að skipuleggja lóðir. Það geta verið fjölbýlishúsalóðir, raðhúsalóðir, parhúsalóðir og einbýlishúsalóðir. Með því að tryggja sem best lóðaframboð erum við náttúrlega tryggja að sem fjölbreyttastur hópur íbúa geti komið og sest að í viðkomandi sveitarfélagi.
Ef sveitarfélag hér á höfuðborgarsvæðinu vill brjóta nýtt land og tryggja hér lóðir þar sem t.d. eru næg bílastæði, þar sem eru ekki 0,4 bílastæði á íbúð heldur jafnvel tvö bílastæði á íbúð, þar sem er leyfilegt að byggja bílastæðakjallara undir viðkomandi fjölbýlishúsi o.s.frv. eða einbýlishúsahverfi þá hljótum við að sjá að það er óásættanlegt að eitt sveitarfélag geti stoppað það. Ég held að við hljótum öll að sjá að það sé vont ef eitt sveitarfélag hefur neitunarvald. Ef við erum með aukinn meiri hluta, ekki bara meiri hluta heldur aukinn meiri hluta, þar sem fimm af sjö sveitarfélögum samþykkja, þá er það í gegnum einhvers konar samtal. Það er í gegnum einhvers konar samstarf og samtal þar sem það verður, í staðinn fyrir að þú vitir að þú getir sagt nei og þá fari þetta ekki gegn, en ef það eru fimm þá held ég að líkurnar séu meiri á því að við fáum þetta samtal af stað og niðurstaðan verði þannig að í rauninni séu allir sáttir. Ég held að þetta sé í grunninn stóra málið.
Við erum alltaf að tala um húsnæðisskort og hvernig eigi að bregðast við honum. Þetta er eitt af málunum til að bregðast við. Við erum að gefa hér sveitarfélögunum aukinn möguleika á að brjóta nýtt land og byggja ný hverfi. Það eru mismunandi áherslur á milli sveitarfélaganna um hvernig íbúðir á að byggja, hvar þær á að byggja o.s.frv. Ég held að við verðum að fagna öllum fjölbreytileikanum. Sumir vilja þétta byggð, aðrir vilja þá stærri og betri hverfi þar sem er rýmra um íbúana. Þetta á allt að vera til og við eigum að leyfa öllum þessum valkostum í skipulaginu og uppbyggingu íbúða að verða til svo að íbúarnir á höfuðborgarsvæðinu hafi frelsi til að velja sér þann íbúðarkost sem þeir vilja og hvar þeir vilja búa af því að á endanum eru það íbúarnir sem velja hvar þeir vilja búa út frá — það geta verið fjarlægðir, út frá því að hafa fleiri bílastæði, lægri skatta o.s.frv.
Virðulegur forseti. Þetta er mjög gott frumvarp og ég held að þegar við horfum á í rauninni möguleikana sem við sjáum í þessu frumvarpi þá held ég að þetta verði til góðs og þetta mun, held ég, þegar upp verður staðið auka samtal og samstarf og samvinnu hér á höfuðborgarsvæðinu milli sveitarfélaganna af því að það knýr kannski meira á. Þegar þú veist að þú getur ekki bara sagt nei þá þurfa menn að tala kannski frekar saman.
