framboð fjarnáms við Háskóla Íslands.

Virðulegur forseti. Ég þekki þann veruleika ágætlega að búa úti á landi, ólst þar upp alla mína tíð, og átta mig alveg á vandanum sem felst í því þegar við höfum þróast frá því að höfuðborgarsvæðið hefur vaxið úr því að vera 11% árið 1900 í það að vera 75, 80%. Það eru ástæður fyrir því að það þróaðist svona en það eru líka áskoranir sem fylgja því að bregðast við. Eitt af því er auðvitað aðgengi allra landsmanna að heilbrigðisþjónustu og skólum og öðru sem okkur á að vera tryggt í lögum. Þess vegna höfum við tilkynnt í ráðuneytinu að við séum einmitt að hefja vinnu við gerð háskólastefnu í samvinnu við alla háskólana og þar af leiðandi rektorana til að skýra betur á hvað við ætlum að leggja áherslu, hvernig við ætlum að mæta ákveðnum hópum og með hvaða hætti.

Nú er það sem betur fer þannig að úrræðið fjarnám hefur batnað mjög til muna á síðustu árum. Það eru sjö háskólar í landinu, sumir þeirra eru eingöngu með fjarnám, aðrir hafa mjög mikið sinnt því, aðrir minna, þar á meðal Háskóli Íslands sem hefur kannski unnið með öðrum leiðum og hefur núna t.d. gert samstarf við Háskólann á Hólum um háskólasamstæðu, vinnur fyrir austan og svo mætti áfram telja. Það þýðir þó ekki að þau gætu ekki gert betur. Við skulum líka hafa það í huga að það eru, eins og hv. þingmaður nefndi réttilega, ákveðnar námsleiðir eins og t.d. klínísk nám sem verður illa fyrir komið algerlega í fjarnámi. En að sjálfsögðu er það áhugamál mitt að sem flestir geti, fái að stunda nám og þar gegnir Menntasjóður íslenskra námsmanna ekki minnstu hlutverki og við erum að fara að hefja endurskoðun á heildarlöggjöfinni.