áhafnir skipa.
Virðulegi forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir svörin. Ég skil og ég styð markmiðið um að manna björgunarskip en ég hef þó áhyggjur. Nám í smáskipastjórn nægir til að stýra þessum skipum en í vélstjórn skortir lagalega heimild. Spurningin er: Erum við að búa til sérstakt nám sem aðeins nýtist innan Landsbjargar en ekki sem grunnur að atvinnuréttindum? Það er sérkennilegt að sama námið, sem á að gera fólk hæft til að halda úti stórum björgunarskipum í hugsanlega erfiðustu aðstæðum, nýtist ekki í atvinnuskyni. Við þekkjum að STCW-samþykktin og eftirlit EMSA eru hornsteinar í trausti til menntunar sjófarenda. Ef við förum að búa til hliðarkerfi er hætta á að traustið veikist. Mér finnst mikilvægt að tryggja varanlega lausn sem fellur að alþjóðlegum gæðakröfum og að námið nýtist nemendum áfram, ekki aðeins í sjálfboðastarfi. Það myndi líka vera hvati til þátttöku.
Virðulegi forseti. Ég spyr hæstv. innviðaráðherra: Hefur það verið metið hvort betra væri að styrkja hefðbundna vélstjórnarmenntun í háskólum í stað sérstaks náms, og hvernig er tryggt að við búum ekki til tvöfalt kerfi sem grefur undan trausti á vélstjórnarnámi?
