157. löggjafarþing — 21. fundur,  20. okt. 2025.

staða verkfræði-, stærðfræði-, raunvísinda- og náttúruvísindanáms á háskólastigi.

[16:08]
Horfa

Snorri Másson (M):

Virðulegur forseti. Ég byrja á að þakka hv. þingmanni, síðasta ræðumanni, fyrir ágætt innlegg í þessa umræðu og góða ræðu. Ég vildi í síðari umfjöllun minni aðeins víkja að erlendu sérfræðingunum sem talað er um og hv. þm. Ingvar Þóroddsson spurði hæstv. ráðherra út í en var kannski ekki margt um svör. Það hefur náttúrlega verið í ákveðnum farvegi á Íslandi um nokkurt skeið hvernig innflutningi erlendra sérfræðinga hefur verið háttað. Það hefur verið töluvert um þetta en ég hef nú bent á augljósa misnotkun innan þessa kerfis sem vekur einmitt áhyggjur af því að ef slík misnotkun — maður heyrir um sérfræðinga á ólíklegustu sviðum, eitthvað sem maður hefur heyrt svona út undan sér og án þess að maður geti staðfest það fullkomlega þá eru það sérfræðingar t.d. í naglasnyrtingum eða sérfræðingar í teppum. Það er hægt að vera sérfræðingur á ýmsum sviðum þannig að ég tel að það þurfi að njörva ágætlega niður í þessari umfjöllun hvernig sérfræðinga við erum að tala um.

Þar fyrir utan held ég að það sé ekkert síður umræða t.d. í kjarna þessarar starfsemi allrar sem er í Kísildalnum. Þar er ekkert óumdeilt að flytja eigi inn bara eins mikið af erlendum sérfræðingum og hægt er. Þar er það síst óumdeilt vegna þess að það hefur auðvitað áhrif á þá sem fyrir eru. Það hefur auðvitað áhrif á hvata heimamanna til að halda úti menntun, hvata heimamanna til að fara í þessar greinar sem við erum að tala um ef það eru síðan alltaf fluttir inn erlendir sérfræðingar, tilbúnir úr menntakerfum annarra landa, fengnir þarna inn á kannski aðeins verri kjörum og tilbúnir að vinna aðeins meira. Þetta er því ákveðið jafnvægi á milli hagsmuna heimamanna og síðan hagsmuna fyrirtækjanna. Það þarf að ræða það en ég held að fyrst og fremst þurfum við að horfast í augu við það og gæta þess að svona kerfi þjóni raunverulegum sértækum hagsmunum, þessum sem við erum að vísa til, að það sé hægt að byggja hérna upp öflug tæknifyrirtæki án þess að þau verði að einhvers konar ódýrri krókaleið inn í landið.