Störf þingsins.

Frú forseti. Þegar Árnastofnun mun koma saman í lok þessa árs til að velja ríkisstjórnarorð ársins verður vandi að velja, hvort sem það er leiðrétting, réttlæti, tiltekt, glufa eða aðhald á tekjuhlið, þetta eru mörg af þeim orðum sem mjög öflug markaðsstofa Samfylkingarinnar hefur kokkað upp á þessu fyrsta ári sínu við stjórnvölinn. Sigurvegarinn er þó óumdeildur en það er nýyrðið verðmætasköpunarhaust en hæstv. forsætisráðherra boðaði hér haust verðmætasköpunar á fallegum sólardegi í Stykkishólmi og nú átti aldeilis að fara að taka til í fjármálum íslenska ríkisins. Ég minni á að hæstv. forsætisráðherra var kosin út á það loforð sitt að koma ríkisfjármálunum í lag en svo leggur þessi sama hæstv. ríkisstjórn fram ansi útgjaldafreka fjármálaáætlun.

Verðmætasköpunarhaustið mikla hefur einkennst af hverju áfallinu á fætur öðru í atvinnulífinu, þið vitið, þeim sem skapa téð verðmæti. Til að gæta allrar sanngirni þá ræður ríkisstjórnin illa við áföll eins og á Grundartanga og Bakka og samdrætti í þorskkvóta. En hvað er þá til ráða? Hvernig ætlum við að láta ferskan gust verðmætasköpunarhaustsins leika um vanga atvinnulífsins? Jú, að sjálfsögðu með skattahækkunum. Vörugjöld, kílómetragjöld, ferðaþjónustuskattur, veiðigjöldin frægu sem nú þegar eru farin að kosta fólk vinnuna, meira að segja íslenskar streymisveitur eru ekki óhultar fyrir skattasýki þessarar ríkisstjórnar. Verðbólgan hefur ekki mælst meiri síðan í janúar. Vextir eru pikkfastir og loforðin um batnandi efnahag löngu fokin út í haustveður og vind. Atvinnulífið liggur á bæn, biður um áheyrn og skilning ríkisstjórnarinnar til þess einmitt að geta tekið þátt í þessu meinta verðmætasköpunarhausti og hjálpað þannig stjórnvöldum að gangast við eigin loforðum um betri efnahag. Atvinnulífið bendir á það að skattahækkanir draga úr samkeppnishæfni og verðmætasköpun til framtíðar og þar með lýkur áheyrninni því jú, alltaf er það eins, með sköttum skal land laga.