húsaleigulög.

Frú forseti. Ég vil þakka hv. þm. Nönnu Margréti Gunnlaugsdóttur fyrir sitt seinna andsvar. Ég sit nú ekki í nefndinni þar sem var fjallað um þetta en ég get aftur á móti vísað í þær fréttir sem bárust nýlega frá Barcelona þar sem nákvæmlega þetta var reynt, að hemja þennan markað með frystingu og einhvers konar heftingu markaðarins. Þar átti það að vera þannig að ef þú leigðir út íbúð í 12 mánuði eða lengur þá þurftir þú að festa hana í lengri tíma. Þá var hún komin í langtímaleigu. Og hvað gerðist? Hvernig brást markaðurinn við? Íbúðin var leigð út í 11 mánuði og svo var hún tekin af markaði og farið var í annað kerfi. Þessi markaður hefur í raun hrunið í Barcelona og skilið borgina eftir í ákveðinni rúst með leigumarkaðinn. Það sem kann að virðast gull í orði er það ekkert alltaf á borði. Það getur bara reynst glópagull. Því er ótrúlega hættulegt og erfitt að ætla að handstýra markaðnum, ætla með einhverjum hætti að stöðva eitthvað, frysta það og setja þak vegna þess að sem betur fer, og vona ég að allir fagni því, er eignarrétturinn enn þá heilagur og þeir sem eiga þessar íbúðir, sem eru oft skuldsettar íbúðir — ég veit að hagnaður leigufélaga er oft miklu minni en hagnaður annarra félaga. Ég er ekki að segja að þau séu í góðgerðarstarfsemi en það er alla vega ekkert svakalegt gróðabrask sem í þessu felst. Allar þessar aðgerðir varðandi heftingu, frystingu og annað slíkt hafa því í raun nánast alltaf valdið ákveðnu bakslagi.