157. löggjafarþing — 31. fundur,  11. nóv. 2025.

brottfararstöð.

230. mál
[19:51]
Horfa

Jóhann Friðrik Friðriksson (F) (andsvar):

Virðulegi forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir ræðu sína. Hún kom inn á marga góða punkta þar og nefndi m.a. kostnaðinn. Ég get tekið undir það að ég held að það sé mjög mikilvægt, eigi þetta að ná fram að ganga, ekki bara í sátt við samfélagið, og úr því sé vel unnið, að það liggi fyrir alvörukostnaðargreining. Gleggsta dæmið í því, og mig langar að spyrja hv. þingmann út í það, er umborin dvöl, ég fletti því bara upp og í greinargerð Rauða krossins stendur, með leyfi forseta:

„Umborin dvöl er hugtak sem notast er við í skýrslunni“ — eða greinargerðinni — „yfir einstaklinga sem fengið hafa lokasynjun á umsókn sinni um alþjóðlega vernd en íslensk stjórnvöld geta ekki framkvæmt brottflutning þeirra úr landi.“

Þessir aðilar eru einmitt þeir sem við nefndum, ég og hv. þm. Sigmar Guðmundsson, sem daga uppi og ef hæstv. ráðherra telur að þarna sé einvörðungu um skammtímaúrræði að ræða þar sem er verið að brottvísa fólki og hins vegar um skammtímaúrræði að ræða þar sem fólk er í skimun og fer síðan í önnur úrræði, þá skil ég frumvarpið þannig að þarna geti verið hópur sem sérstaklega er nefndur í greinargerðinni sem verður þarna í langtímadvöl vegna þess að ríki eins og til að mynda Írak, þar sem ég veit um dæmi, og önnur lönd hreinlega taka ekki við þegnum sínum og það er mjög erfitt fyrir okkur að koma því fólki til síns heima. Ég vil spyrja hv. þingmann hvort hún taki ekki undir það með mér að þetta verði til að mynda að kostnaðarmeta algjörlega, sérstaklega vegna þess að þarna er um langtímadvöl að ræða og væntanlega fylgir því alls kyns þjónusta í kjölfarið.