markaðssetningarlög.

Herra forseti. Aftur þakka ég hv. þingmanni fyrir góða fyrirspurn um annað lykilatriði. Í þessu markaðssetningarfrumvarpi, eins og ég kom inn á í ræðu minni og segir í frumvarpinu, er verið að skeyta saman nokkrum málum þannig að þetta er sjálfstætt mál og er ekki innleiðingarmál, málið í heild sinni. Varðandi sektarheimildir brota sem hafa bara áhrif á íslenska neytendur, eins mikið og hægt er að fullyrða um það, litum við t.d. til Noregs og Svíþjóðar, sem er annars vegar Evrópusambandsland og hins vegar, eins og við, aðili að Evrópska efnahagssvæðinu, og var ákveðið að gera ekki greinarmun á því hvaða hámarkssektir kæmu til skoðunar eftir því hvort brot næðu yfir landamæri eða ekki. Það er því ekki í þeim skilningi litið á þetta sem gullhúðun. Hins vegar er þetta bara eitt af þessum eilífu málum sem þarf að fylgjast með. Við viljum að þær inngripsheimildir sem við höfum til að grípa inn í, þegar um er að ræða ólögmæta viðskiptahætti sem hafa neikvæð áhrif, ekki bara á neytendur heldur atvinnugreinina, skipti máli. Mat mitt var þar að ég vildi fá þessar refsiheimildir út og fá þá sektarheimildirnar inn með áframhaldandi áherslu á að málum lyki helst með sátt og að ekki væri gripið til þessara mála. Síðan er hér auðvitað, eins og vaninn er, um að ræða hámarksheimild. Það getur vel verið að vel fari á því í vinnu nefndarinnar að skerpa á því hvað þurfi til við beitingu, hvað eigi að koma til. Markmiðið er einfaldlega, eins og ég legg málið fram, að þetta hafi jákvæð áhrif, bæði á viðkomandi atvinnugrein og neytendur. Það er hið eina markmið þessara laga.