breyting á þingsályktun nr. 24/152 um áætlun um vernd og orkunýtingu landsvæða.
Frú forseti. Ég vil byrja á því að þakka hæstv. umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra fyrir sköruglega framsögu. Mig langar til að skoða þá kosti sem verið er að tiltaka hér og þær breytingar sem hafa orðið á þeim. Verkefnisstjórn 5. áfanga lagði til á sínum tíma að þeir kostir sem hér hafa verið ræddir, Skagafjörður og Kjalalda, færu í vernd og nýting yrði þá á Urriðafossi, Holtavirkjun og Skrokköldu. Það var talað fyrir þessari tillögu á síðasta þingvetri. Málið kom síðan inn til umhverfis- og samgöngunefndar þar sem meiri hlutinn ákvað að gera breytingar á þessari röðun og tefldi reyndar Skagafjarðarveitum eða Skatastaðavirkjununum í vernd, Kjalalda og Urriðafoss voru tekin í bið en Skrokkalda og Holtavirkjun færu þá í nýtingu. Nú sér maður svo nýja útgáfu þar sem við erum að horfa til þess að Urriðafossvirkjun er komin aftur í nýtingu og í biðflokk fara Kjalalda og Skagafjarðarveiturnar. Ég kýs að túlka það svo, og spyr ráðherrann hvort hann sé sammála mér í því, að hérna sé hæstv. ráðherra í rauninni að leggja áherslu á það að kostir sem eru sterkir vatnsaflskostir séu ekki settir í vernd, frekar haldið í bið meðan við erum ekki búin að sjá fyrir, við vitum að við þurfum mikla orku á næstu árum, t.d. hvernig mun rætast úr þeim kostum sem við höfum og hvort það sé þá ekki skynsamlegt í framhaldinu að við höldum áfram á sömu braut, að setja fleiri kosti sem ættu mögulega heima í vernd í biðflokk á meðan við vitum ekki hvernig framhaldið verður hjá þeim.
