breyting á þingsályktun nr. 24/152 um áætlun um vernd og orkunýtingu landsvæða.
Frú forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir góð svör. Þau komu mér ekki á óvart. Ég hef heyrt á máli ráðherrans hver hans afstaða er og ég ætla bara að leyfa mér að segja að mér líkar það vel að við séum ekki að flýta okkur of mikið, alla vega ekki að varpa frá okkur kostum sem mögulega koma til greina þótt síðar verði, sérstaklega í ljósi þess að við getum ekki gengið út frá því sem vísu að það verði 100% heimtur á þeim kostum sem mögulega fara í nýtingu af því að þeir þurfa að undirgangast ansi mikla og nákvæma skoðun til að ná hlutum í gegn. Stundum eru líka mótvægisaðgerðirnar einfaldlega of kostnaðarsamar til að aðilinn meti það svo að kosturinn sé arðbær, sem skiptir auðvitað máli, alla vega yfir einhvern ákveðinn tíma.
Það er annað mál sem mér er hugleikið og kom nokkrum sinnum til umræðu í verkefnisstjórn rammaáætlunar, þ.e. fyrirkomulag friðlýsinganna og að við skulum ákveða t.d. að friðlýsa allt vatnasviðið. Þá getur það í rauninni orðið strategísk hugsun hjá þeim sem mögulega eru að fara að virkja hvar þeir myndu vilja staðsetja virkjunina nákvæmlega út frá því að missa kannski ekki allt svæðið með því að velja endilega hagkvæmasta kostinn, heldur byrja kannski neðar í á þar sem er kannski minna um t.d. verðmætar náttúruminjar eða eitthvað slíkt, þannig að þetta verði einhvers konar strategísk hugsun. Ég hef velt því fyrir mér af hverju við erum að vernda svona stór svæði fyrir virkjun. Ég ætla bara að taka augljóst dæmi, segjum að við hefðum áhuga á að setja t.d. niður vindorkuver sem væru einhvers staðar í þessum farvegi, væru þau þá bönnuð samhliða því að við erum að setja vatnsaflskost í vernd?
