157. löggjafarþing — 33. fundur,  17. nóv. 2025.

trygging grunnþjónustu.

[15:09]
Horfa

forsætisráðherra (Kristrún Frostadóttir) (Sf):

Frú forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir ágætisspurningu. Þetta er auðvitað í rauninni ástæðan fyrir því að við erum öll í pólitík; að velta fyrir okkur hvernig við getum þjónustað fólkið í landinu. Það liggur alveg fyrir að það er markmið þessarar ríkisstjórnar að tryggja jafna þjónustu hringinn í kringum landið. Við getum auðvitað farið yfir víðan völl hérna en stór hluti af þeim breytingum sem við erum t.d. að tala fyrir — ef fólk vill nefna sýslumenn, ef fólk vill nefna þá skoðun sem núna er í gangi varðandi framhaldsskólastigið, þá er markmiðið einmitt að styrkja þjónustuna og kjölfestu þessara starfa úti á landi. Það getur ekki verið markmið ríkisstjórnar, hvort sem er þessarar eða annarra, að reyna að halda bara í horfinu og verja það sem er heldur gera þessum svæðum líka kleift að sækja fram. Ég er sjálf þeirrar skoðunar að það sé t.d. mjög mikilvægt ef við horfum á menntaskólann hringinn í kringum landið að jöfnuður felist ekki bara í því að veita einhvers konar þjónustu heldur að það nám sem er veitt sé af sömu gæðum og sama stigi hringinn í kringum landið, það sé þá hægt að efla stofnanirnar til að veita ungu fólki sem er úti á landi raunverulega jafnt aðgengi að námi. Staðsetning er ekki það eina sem skiptir máli heldur líka gæðin sem þar eru á bak við. Þess vegna erum við að reyna að efla þessar stofnanir.

Það sama á við um sýslumannsembættin þar sem umræðan um það mál hefur snúist fyrst og fremst um toppana, efsta einstaklinginn í því lagi, en ekki restina af fólkinu sem vinnur hjá stofnuninni. Eins og mjög skýrt hefur komið fram í málflutningi dómsmálaráðherra og kemur mjög skýrt fram í því frumvarpi á ekki að fækka öðrum störfum þarna. Það á líka að vinna að því að styrkja þessar einingar svo meiri þjónusta geti átt sér stað í þessum embættum hringinn í kringum landið. Þannig að þrátt fyrir að við séum að reyna að tryggja þjónustu hringinn í kringum landið þá er ekki þar með sagt að á landsbyggðinni, frekar en á höfuðborgarsvæðinu, eigi þjónustan alltaf að vera óbreytt. Við þurfum líka að hafa kjark til að sækja fram og breyta stofnunum í þágu einmitt fólksins sem býr á þessum svæðum og fólk á ekki að vera hrætt við það.