brottfall laga um Heyrnar- og talmeinastöð.

Frú forseti. Ég vil byrja á því að þakka hæstv. heilbrigðisráðherra fyrir framsöguna og umræðuna hér. Nú er það þannig að tæknin er að breytast mjög hratt. Maður áttar sig á því að í dag eru komin tæki sem eiga í raun mun auðveldara með að mæla heyrnarskaða en var hér áður fyrr. Ég vil t.d. nefna það, af því að ég starfa í lyfjageiranum, að nú eru apótek t.d. farin að veita þá þjónustu að vera með heyrnarfræðinga. Ég sé alveg fyrir mér að hægt væri að nýta apótek úti á landi til að færa heyrnarfræðinga á milli stöðva. Ég held að það væri kannski rétt að reyna að miða við að einkaframtakið gæti mögulega leyst úr stórum hluta veigaminni fötlunar, ef það má tala um það með þeim hætti, eða heyrnarskerðingar. Ég spyr kannski um afstöðu ráðherra til þess.

Mig langar síðan til að nefna að það hefur stundum strandað, og jafnvel kannski oft, á því þegar verið er að ákvarða t.d. greiðslur frá Sjúkratryggingum að það gleymist hreinlega að uppfæra verðskrána. Maður horfir upp á að verðskrár fyrir hjálpartæki eru, ég ætla að leyfa mér að segja, jafnvel áratugi með sömu tölur og hafa ekkert breyst. Þá spyr maður sig þeirrar spurningar hvort ekki sé rétt að horfa til þess að uppfæra þessar skrár með reglulegra millibili þannig að t.d. sé greitt hærra hlutfall í þeim dýru og fullkomnu tækjum sem eru að verða til í dag.