Störf þingsins.

Virðulegur forseti. Mig langar til að velta aðeins upp tilgangi og hlutverki fjölmiðlanefndar sem er sjálfstæð stjórnsýslunefnd sem heyrir undir menningar-, nýsköpunar- og háskólaráðuneytið. Nú hefur komið upp tilvik sem hlaðvarpsstjórnandinn Þórarinn Hjartarson hefur greint frá en fjölmiðlanefnd krefst þess nú að hann skrái hlaðvarp sitt, Ein pæling, sem fjölmiðil. Það má velta fyrir sér hvaða valdheimildir fjölmiðlanefnd hefur til slíks og hvaða hagsmuna eða erinda hún er að ganga og ekki síður má spyrja: Af hverju er ríkisvaldið að skipta sér af hlaðvörpum sem einstaklingar halda úti? Af hverju er hér eins konar stóri bróðir sem heimtar skráningu þeirra og sendir þeim svo reikninga? Hver er nauðsyn þess að reka slíka ríkisnefnd eða ríkisstofnun sem ætlar nú að elta uppi einstaklinga sem halda úti hlaðvörpum þar sem þeir eru að koma skoðunum sínum á framfæri? Hlaðvarp er, eins og við vitum, nútímaleg og vinsæl leið til að tjá skoðanir og hugmyndir. Hvert erum við eiginlega komin, virðulegi forseti? Hvað með aðra sem nýta samfélagsmiðla í svipuðum tilgangi, t.d. áhrifavaldar sem svo sannarlega geta haft mikil áhrif á fjölmenna hópa? Eru þeir fjölmiðlar? Hvað með okkur sem einstaklinga sem notum jafnvel daglega samfélagsmiðla til að koma skoðunum okkar og sjónarmiðum á framfæri? Erum við, hvert og eitt okkar, að starfrækja fjölmiðil? Þurfum við kannski bráðlega að fá leyfi hjá hinu opinbera til að fá að tjá okkur í gegnum samfélagsmiðla? Við gátum lengi vel komist af án þess að hér á landi væri starfrækt fjölmiðlanefnd en fyrst hún er til með sérstakri stjórn og starfsmönnum væri ekki heppilegra að hún nýtti krafta sína og tíma í önnur mikilvægari mál? Eigum við ekki að róa okkur aðeins í eftirlitshlutverki ríkisins sem birtist orðið í sífellt fleiri málum?