almannavarnir.

Frú forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir spurninguna. Auðvitað þarf að skoða þetta allt saman. Baksagan er auðvitað sú að það var ráðist í þessar nauðsynlegu aðgerðir annars vegar til þess að bjarga byggðinni í Grindavík en að sama skapi líka til að verja þessa nauðsynlegu innviði, það þjónaði þá ekki eingöngu hagsmunum eigenda fyrirtækjanna sjálfra heldur var það einnig til að halda hita á húsum, ekki bara í Grindavík heldur líka annars staðar á Reykjanesskaga. Hvort í þeim aðgerðum hafi verið ráðist í þessar framkvæmdir sem hv. þingmaður lýsti, sem eru þá einhvers konar viðgerðir við rafmagnslínur, hitaveitulagnir eða annað slíkt, þarf auðvitað að skoða sérstaklega en þá auðvitað í þessu ljósi, að þetta miðaði að því að fyrirbyggja enn stærra tjón annarra en þessara aðila. Mér finnst skilaboð íslenska ríkisins og ráðamanna hvað þetta varðar hafa verið óskýr og það á við um svör hæstv. fjármálaráðherra kannski sérstaklega hér í þingsal. Málið er að mínu viti tvíþætt og fyrri hluti þess miðar bara algerlega að því að haldið er fram berum orðum að íslenska ríkið telji sig eiga fjárkröfur á hendur matsþolum. Þarna er bara um að ræða HS orku, Bláa lónið og aðra slíka aðila. Mér finnst það passa illa saman vegna þess að íslenska ríkið er ekki bara hver sem er heldur ber þessar skyldur sem við erum að tala um hér, m.a. í þessu frumvarpi; frumkvæðisskyldu, skyldu til aðgerða til að bjarga eignum, lífum og öðru heilsutjóni. Það er ekki rausnarlegt að fara fram með þeim hætti (Forseti hringir.) að fara að krefja þessa eigendur um hugsanlegan ágóða sem þeir eiga að hafa hlotið af þessum aðgerðum sem íslenska ríkinu bar (Forseti hringir.) skylda til að gera.