almannavarnir.
Virðulegi forseti. Ég kem hér upp í lok umræðunnar til að þakka þingmönnum kærlega fyrir mjög góða umræðu um þetta frumvarp. Eins og ég nefndi í framsöguræðu minni hefur vinna við undirbúning þessa máls staðið í um tvö ár og jafnvel eitthvað lengur þannig að sannarlega var hún hafin áður en ég tók við embætti og ég nýt góðs af þessari góðu vinnu. Fyrst og fremst vildi ég nefna þetta um forsöguna og þakka þingmönnum kærlega fyrir góða umræðu og ég hef sterka sannfæringu fyrir því að málið fái mjög góða umfjöllun í allsherjar- og menntamálanefnd í kjölfarið.
Ég nefndi það í byrjun að við værum að horfa til þess fyrst og fremst að styrkja áfallaþol samfélagsins okkar núna. Við höfum reynslu af því sem Íslendingar auðvitað í tengslum við náttúruhamfarir að byggja upp gott og sterkt kerfi og við erum að efla það en ekki að umbylta. Það er síðan þannig að heimsfaraldurinn reyndi líka á þetta kerfi og svo erum við að horfa á það, og það er stór breyta, hvernig alþjóðamálin eru að breytast. Það er þáttur sem skiptir miklu við umfjöllun þessa máls og ég brýni allsherjarnefndina til að hafa þann þátt málsins ekki síst í huga þegar við erum núna að leggja fram frumvarp sem endurskoðar í heild sinni þessa lagasetningu. Meginmarkmiðin eru, eins og ég segi, að efla áfallaþol samfélagsins, að skýra betur skyldur og ábyrgð og síðan er það þetta nýja hugtak um að marka skýrt hvenær almannavarnahættu eða -ástandi telst lokið og við förum inn í endurreisn. Það á eðli málsins samkvæmt alltaf við þegar við höfum verið í stórtækum aðgerðum og ákvörðunum sem þarf að fara að rýna eða beita því hugtaki.
Ég nefndi það ekki í framsögu að mér finnst skipta máli — ég nefndi að frumvarpið byggist á mikilli vinnu, umfangsmiklu samráði, greiningarvinnu, en það var skipaður stýrihópur sem í sátu fulltrúar dómsmálaráðuneytisins, almannavarnadeildar ríkislögreglustjóra, Lögreglustjórafélags Íslands og Sambands íslenskra sveitarfélaga. Dómsmálaráðuneytið heimsótti á þessu tímabili lögreglustjóra, almannavarnanefndir, helstu viðbragðsaðila og viðeigandi stjórnvöld um allt land og átti með þeim góða fundi. Þannig að þegar ég skoða þetta frumvarp, og ég hef haft mikið af því að segja á liðnum mánuðum, þá finnst mér það fullþroska og tilbúið til þess að fá góða umfjöllun hérna inni í þinginu. Það bárust 79 umsagnir við málið inn í samráðsgáttina sem varð þess valdandi að frumvarpið tafðist um að ég held tvær vikur frá upprunalegu plani, af því að það var auðvitað farið í að skoða þær og að hvaða marki þyrfti að bregðast við þeim. Þar var töluverð umfjöllun um þetta atriði um hvenær megi kalla menn til. Einhverjir skildu það sem svo að hér væri herkvaðning í gangi en það er auðvitað ekki svo. Þetta er, eins og ég nefndi hérna í framsögu minni, algerlega að inntaki óbreytt regla sem mér finnst miklu frekar parast við þá menningu okkar, vil ég leyfa mér að segja, sem við þekkjum kannski þá þegar í gegnum björgunarsveitirnar, sjálfboðaliðastarfið og hvernig við vinnum saman sem einn maður þegar á reynir, að sú lagagrein kallist á við þá menningu sem við þekkjum þá þegar.
Ég ætla sannarlega ekki að fara yfir frumvarpið allt aftur en vildi bara árétta og ítreka hverjar ástæðurnar eru og ekki síst að við erum að skoða áfallaþol í samhengi við nýjar ógnir, ógnir af mannavöldum. Ég þakka þingmönnum kærlega fyrir mjög góða umræðu og þykist vita að málið muni núna fá mjög góða umfjöllun í allsherjar- og menntamálanefnd.
