kirkjugarðar, greftrun og líkbrennsla.
Virðulegur forseti. Við ræðum hér frumvarp um breytingu á lögum um kirkjugarða, greftrun og líkbrennslu sem hv. þm. Bryndís Haraldsdóttir flytur hér í áttunda sinn eins og komið er fram hér og skjalfest. Þótt ég sé ný á þingi hef ég svo sem verið í þessu húsi meira og minna síðan 2017 og fylgst með hv. þm. Bryndísi Haraldsdóttur, þá í stjórnarmeirihluta, flytja þetta mál af elju á hverju einasta þingi. Ég hef alltaf verið mjög hrifin af málflutningi hv. þingmanns vegna þess að í grunninn fjallar þetta mál um frelsi fólks til að ákveða sjálft hvernig farið verður með eigin líkamsleifar og fyrir aðstandendur þeirra til að verða við óskum um slíkt eða annað. Almennt er ég nú bara þannig þenkjandi manneskja að ég er mjög hrifin af frelsi. Ég er lítið hrifin af forræðishyggju og því þegar ríkisvaldið þykist vita betur en einstaklingarnir um hvernig þeir vilja haga sínu lífi og hvernig þeir vilja ráðstafa sínum tíma, heilsu eða öðru. Það er í raun grunnprinsipp mitt þegar kemur að því að verja frelsi fólks. Auðvitað fylgir alltaf að þetta eru systur, frelsi og ábyrgð. Við þekkjum það að öllu frelsi fylgir ábyrgð og það er svo sem reifað ágætlega í greinargerðinni hvers konar varnagla þyrfti kannski eðlilega að setja við þetta. Ég er samt sem áður sammála hv. þingmanni; í mínum huga þyrfti ekkert endilega að lögfesta einhverja varnagla. Ég held að þeir opinberu aðilar sem sæju fram á að einhverjir kæmu með duftker eða annað myndu finna út úr því með því að setja almennar reglur þar að lútandi. Almennt er ég því ekki hrifin af því að vera að þrengja þetta eitthvað frekar heldur hafa þetta opið. Þetta er auðvitað viðkvæmt umræðuefni og ég heyrði um daginn, ég man ekki hvar, ég ætlaði kannski að þýða það yfir á íslensku, en ég heyrði um daginn að hv. þingmaður væri kallaður þingmaður dauðans. Ég held að það sé líka bara ágætt fyrir okkur að taka umræðu um dauðann og um það sem blasir við þegar hann bankar upp á vegna þess að það er nú svolítið þannig að þetta er óhjákvæmilegt í tilveru okkar allra og eitthvað sem við þurfum að geta rætt og sett einhverja ramma utan um hvernig við meðhöndlum þessi mál, hvort sem um er að ræða þetta mál eða dánaraðstoð eða annað. Þetta eru flókin umræðuefni sem kalla á alls konar tilfinningar og alls konar skoðanir.
Við hv. þm. Bryndís Haraldsdóttir höfum rætt þetta mál töluvert. Ég er flutningsmaður hins frumvarpsins sem var hér til umræðu í síðustu viku og þar var auðvitað ágætis breytingartillaga lögð fram og við náðum að landa því þannig að umrædd breytingartillaga var dregin til baka og þetta mál tekið fyrir um leið. Ég er bara mjög hrifin af því að þetta mál sé komið hingað inn í áttunda sinn og hlakka til að takast á við það í hv. allsherjar- og menntamálanefnd. Ég er sammála því að það er kannski ýmislegt í greinargerðinni sem þyrfti kannski að uppfæra og skoða með tilliti til þess hver staðan er í dag og ég er sammála því að það væri áhugavert að sjá hver staðan er í dag í þeim löndum sem við berum okkur saman við. Ég hygg að hv. allsherjar- og menntamálanefnd muni vanda vel til verka þegar kemur að því að fjalla um þetta mikilvæga mál.
Ég er líka mjög hrifin af fjölbreytileika. Mér finnst hann dásamlegur og þess vegna finnst mér líka gott að hér sé verið að boða að fólk geti nýtt sér það að nota fjölbreyttar leiðir til að fara með þessi mál. Ég ætla því svo sem ekki að lengja umræðuna frekar. Mig langaði bara að koma hingað upp og þakka hv. þingmanni fyrir eljuna og að reyna að vinna þetta í enn eitt skiptið. Við munum að sjálfsögðu væntanlega fá umsagnir um þetta góða mál og við getum þá væntanlega líka litið til fyrri umsagna sem ég býst við að séu þó nokkrar og ég hlakka til að takast á við þessa áskorun í þingnefndinni.
