fjárlög 2026.

Frú forseti. Ég sá mig knúinn til að koma upp í andsvar við afbragðsfína ræðu hv. þm. Karls Gauta Hjaltasonar. Ég vil byrja á að spyrja hv. þingmann hvaða hlaðvarp um ræðir. Ég kannast sjálfur ekki við þetta en ég er einstaklega forvitinn og myndi gjarnan vilja hlusta á þetta sjálfur. Auðvitað vona ég að einhverjir kollegar mínir, hverjir sem þeir kunna að vera, í stjórnarliðinu séu ekki að gera sér einhvers konar grín úr því að seilast í vasa skattgreiðenda af því að sjálfur sé ég ekkert kómískt við það. Við eigum að reyna að gera sem minnst af því og fara eins vel og hægt er með þær tekjur sem við öflum frá skattgreiðendum. Hvað restina af ræðu hv. þingmanns snertir fannst mér við ekki vera að ræða sama fjárlagafrumvarpið. Hv. þingmaður talar um stjórnlausan útgjaldavöxt og að það séu bara skattahækkanir hægri vinstri, en það er þannig að hagkerfið er að stækka og okkur er að fjölga. Hvað gerist þegar hagkerfið stækkar? Við hægri menn tölum gjarnan um að stækka kökuna. Kakan stækkar, okkur hefur fjölgað mjög hratt og hvað gerist á sama tíma? Tekjurnar aukast, útgjöldin aukast, fjöldi opinberra starfa og þeim sem þurfa að sinna umönnunarstörfum o.s.frv. fjölgar. Staðreyndin er sú að hlutfall hins opinbera í hagkerfinu, eða sem sagt hlutfall útgjalda og tekna sem hlutfall af landsframleiðslu, stendur í stað. Því er það ekki þannig að ríkið sé að taka meira og meira til sín þegar hlutfall gjalda og tekna ríkisins sem hlutfall af vergri landsframleiðslu stendur í stað og mun fara minnkandi á tímabili fjármálaáætlunar.