fjáraukalög IV 2025.

Virðulegi forseti. Ég þakka aftur hæstv. ráðherra fyrir prýðisandsvar. Ég er nú ekki búinn að vera svo lengi á þingi að ég hafi verið þar þegar Friðrik Sophusson, sá góði maður, var fjármálaráðherra. Ég var formaður Sambands ungra sjálfstæðismanna, átti mjög gott samstarf við hann og hvatti hann til dáða. Honum fannst það gott, oftast. Ég var náttúrlega ráðherra áður en lögin tóku gildi. Vandinn var sá að þetta var svo mikil spennitreyja. Þú ert með alla þessa fjárlagaliði innan ráðuneytis og þetta var alger frumskógur. Hvatinn var rosalega mikill hjá mönnum til þess að auðvelda sér lífið með því að reyna að troða öllu sem þeir gátu í fjárauka. Þegar varasjóðurinn kom þá var það meira þannig að menn voru þó með varasjóðinn, sem þeir gátu þó ekki gengið í eins og þeir vildu, en voru ekki með meira en það. Reyndar var það vandi og ég man að fyrirrennarar hæstv. ráðherra kvörtuðu undan því að ráðherrarnir væru ekki að nota varasjóðinn eins og átti að nota hann. Meinbugur hafði verið á því að þeir sem stýrðu fjármálum í ráðuneytunum skildu hugmyndafræðina á bak við lögin um opinber fjármál. Þeir voru kannski meira í gamla skólanum í stað þess að nýta þann sveigjanleika, sem er svo sannarlega agi. Skilaboðin eru þessi: Hættu að hugsa um fjáraukalögin. Þú ert með þennan ramma og varasjóð ef allt um þrýtur. Þú getur flutt fjármuni á milli sviða hjá þér og málaflokka. Nýttu þér það en þú verður að vera innan rammans. Fjáraukalögin eins og þau voru — það er búið. Þess vegna eru áhyggjur mínar þegar ég sé þetta að mér finnst þetta minna svolítið á gamla tíma. Það er það sem veldur mér áhyggjum. Við munum auðvitað fara vel yfir það í fjárlaganefndinni og ég ætla ekkert að kveða upp neinn dóm (Forseti hringir.) eftir að hafa lesið þetta í nokkrar mínútur. Það væri auðvitað ósanngjarnt.