breyting á ýmsum lögum vegna fjárlaga 2026.
Virðulegur forseti. Ég nefndi það í annarri ræðu minni að vörugjöld hafa almennt verið afnumin af vörum. Það sem eftir var af vörugjöldum var almennt af fatnaði og skóm og þau vörugjöld voru afnumin fyrir kannski tæpum tíu árum síðan. Það er fagnaðarefni og það var gæfuspor að afnema vörugjöldin sem voru angi af gamalli tíð þegar vörur hér voru tollaðar upp í rjáfur og hindruðu þannig verslun og viðskipti á milli landa og gerðu ekkert annað en að leggja byrðar á heimilin í landinu.
Vörugjöldin voru afnumin en eftir standa vörugjöld af bifreiðum. Það á að afnema vörugjöld af bifreiðum alveg eins og við afnámum vörugjöld af fatnaði og skóm fyrir tæpum tíu árum og öðrum vörum líka, húsgögnum og þessari almennu neysluvöru. Það á að afnema vörugjöldin af bifreiðum. Hvernig vilja menn fara með bíla? Bara nákvæmlega eins og með allar aðrar vörur. Það á að leggja virðisaukaskatt á bifreiðar og til að mæta tekjutapi sem ríkið vill hafa af bifreiðum þá er sjálfsagt að skattleggja bifreiðar miðað við notkun þeirra. Slíkt er a.m.k. ein leið. En það verður að láta af þessari gerræðislegu skattlagningu sem nú stendur yfir á hendur heimilisbílnum sem felst í vörugjöldum og mikilli hækkun vörugjalda með þessu frumvarpi, ofan á ofurskatta í formi bifreiðagjalds, eldsneytis og nú síðast, sem verður innleitt hér um áramótin, kílómetragjalds. Þetta er ekkert annað en ofurskattlagning á bifreiðaeigendur, ofurskattlagning á venjulegt fólk. Allir landsmenn eiga bíla eða nota bíla í nokkuð ríkum mæli með beinum eða óbeinum hætti. Þetta er auðvitað ekkert annað en skattlagning á venjulegt fólk.
Til að setja þetta í eitthvert samhengi þá vil ég nefna að jafnvel þótt vörugjöldin væru felld niður, eins og ég er að óska eftir og hef barist fyrir í öllu mínu pólitíska lífi, þá væru bílaeigendur samt að greiða miklum mun meira en sem nemur kostnaði við vegina, af því að þessi hækkun sem hér er boðuð er réttlætt af hálfu ríkisstjórnarinnar með því að það þurfi að fjármagna vegina. Í dag eru beinar tekjur af bifreiðaeigendum tæpir 80 milljarðar en það er ekki áformað annað en að tæpir 50 milljarðar fari til vegagerðar á árinu.
Í því sambandi hefur líka verið nefnt af hálfu ríkisstjórnarinnar að þessi hækkun á vörugjöldum sem nú er boðuð um 7,5 milljarða skili þeirri niðurstöðu að vörugjöldin séu 1,7% af vergri landsframleiðslu. Þetta eru ný rök sem ég hef ekki áður heyrt fyrir skattheimtu, að hún þurfi að haldast í einhverju ákveðnu hlutfalli af vergri landsframleiðslu. Ég hlýt auðvitað að spyrja: Á það bara við alveg sama hvernig gengur í þjóðfélaginu, hvernig gengur í hagkerfinu? Á alltaf að núa skattgreiðendum um nasir að verg landsframleiðsla hækki og þá þurfi að hækka skatta og ef hún lækki þá þurfi hún að lækka? Ég veit ekki hvaðan þessi hagfræði kemur að það þurfi að binda skattlagningu og það sé eðlilegt að binda skattlagningu við verga landsframleiðslu. Það er í hæsta máta óeðlilegt að binda skattlagningu með þessum hætti og rígbinda sig í það að þetta hlutfall, 1,7%, sé hið rétta hlutfall. Skattgreiðendur, jafnvel líka þeir sem enga skatta borga nema óbeina kannski, eiga að njóta þess þegar vel gengur í hagkerfinu og í efnahagslífinu og eiga ekki að þurfa að sæta því að skattar verði hækkaðir (Forseti hringir.) og árangur í efnahagslífinu þannig tekinn frá hinum venjulega manni með því að leggja hærri skatta á hinn venjulega mann eins og þessi ríkisstjórn boðar núna.